Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10811 K.2024/3847

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/2-4, 53/6. maddesi uyarınca 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay tarihinde saat 08:00 sıralarında, sanık idaresindeki otomobili ile Selçuk istikametinden Tire istikametine iki yönlü yolda seyir halindeyken, direksiyon hakimiyetini kaybederek sola doğru savrularak karşı şeride geçtiği esnada aracının sağ yan kısmı ile karşı istikametten gelen kamyonetin ön tarafına çarptığı, meydana gelen kaza sonucu sanık ...'ın kullandığı otomobilinde bulunan bir kişinin öldüğü,

diğer araçtaki iki kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, kovuşturma aşamasında yaralıların şikayetten vazgeçtiği olayda; kazanın meydana gelmesinde sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan 35 M 1592 plakalı araç ile Karayolları Trafik Kanununun 46/c ve ilgili yönetmeliğin 94. maddesinde düzenlenmiş olan karayollarında trafiğin akışı, güvenli şerit değiştirme,

trafiği aksatacak veya tehlikeye düşürecek şekilde şerit değiştirme ile ilgili kuralları ihlal etmesi neticesinde trafik güvenliğini tehlikeye düşürmek suretiyle karşı yönden gelen mağdur ...'ın sevk ve idaresinde bulunan 35 TPU ... plakalı araca ait şeride geçmek suretiyle kazanın meydana gelmesine neden olduğu, bu nedenlerle sanığın tam ve asli kusurlu olduğu, 21.11.2013 tarihli trafik bilirkişi raporunda sanığın aracının fenni muayenesinin 2005 yılında bittiğinin belirtildiği anlaşılmış olup;

her ne kadar sanık kaza günü kendisine ait 35 M ... plakalı araçtan koku geldiğini, kokunun ne olduğunu anlamak için gazdan ayağını çektiği sırada takır tukur bir ses geldiğini, bu sesle beraber arabanın sanki tüm tekerlekleri kilitlenmiş gibi karşı şeride kaydığını, direksiyonu çevirdiğini ancak arabanın dönmediğini savunmuş ise de, sanığın söz konusu aracın maliki olduğu, aracı ile trafiğe çıkmadan önce güvenli olup olmadığını denetlemenin onun görevi olduğu,

yine aracını yol, hava ve aracının teknik donanımına göre sevk etmesi gerektiği nazara alındığında bu hususların onun kusur durumunu değiştirmediği kanaatine varılarak sanığın tam kusurlu olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/1 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yukarıda izah edilen oluşa ve kabule göre fenni muayenesi 2005 yılında bitmiş araçla trafiğe çıkarak ölüme sebebiyet veren tam kusurlu sanık hakkında tayin edilen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında, tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/2-4. ve CMK'nın 232/6 maddelerine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ödemiş 1.Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün beşinci bendi çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1215 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/4-1a ve 52/2-4 maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 24.100 TL adli para cezasına çevrilmesine" yazılması, suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,