Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10966 K.2024/3584

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 50/6. maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma neticesinde hüküm kurulduğuna, sanığın kusurunun olmadığına, kusur tayininin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde Kazan İlçesi Fatih Mahallesi 3104. sokak bulunan No:2'de kurulu Birikim Mühendislik isimli fabrikada işçi olarak çalışan ...'ın saat 14:15 civarında yine aynı sokak no:4 de kurulu sanık ...'in sahibi ve yetkilisi olduğu Akın1 Makine isimli fabrikanın açık alanında bulunan ve çıkan aşırı rüzgarın etkisiyle savrulan sac tabakasının çarpması sonucu yaralandığı ve tedavisi sırasında 31.03.2013 tarihinde öldüğü olayda,

16/03/2013 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağı içeriğinde, olay öncesinde Akın1 isimli iş yerine ait sac tabakalarının fabrika etrafındaki açık alanda muhafaza edildiğinin, sokak kenarında Akın 1 isimli fabrika karşısında atılı metal malzemeler arasında üst üste istiflenmiş ve ani rüzgarda havada uçuşmalarını engellemek için üzerine ağır demir parçası konmuş iki bölüm halinde sac tabakalarının bulunduğunun tespit edildiğinin belirtildiği,

böylelikle sanığın sac tabakalarını açık alanda uygun şekilde muhafaza etmemesi ve rüzgar nedeni ile savrulma riskine karşı gerekli tedbirler almadan gelişi güzel koyması sebebiyle tam kusurlu olduğu tespit edilmekle, 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken TCK'nın 50/4. maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesindeki ihtarat ile yetinilmesi yerine, hükümde infazı kısıtlar biçimde 5237 sayılı TCK'nın 50/6-7 maddeleri gereğince hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği ihtaratına yer verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Kahramankazan Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 4. numaralı paragrafının çıkarılarak yerine "sanığın ekonomik ve sosyal durumu nazara alınarak uzun süreli hapis cezasının TCK 50/4 maddesi yollamasıyla TCK'nın 52/3 .maddesi gereğince 760 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine,

TCK 50/1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ile TCK'nın 50/6 maddesinin uygulanmasına ilişkin hükmün 5. numaralı paragrafının ikinci cümlesinin hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,