Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11124 K.2021/3088

Şantaj ve görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya kapsamına göre; katılan ...’nin ağabeyinin sanık ...’ı 08.12.2014 günü saat 23.00 sularında silahla yaralamasından dolayı başlatılan adli soruşturma esnasında, katılanın, 09.12.2014 tarihinde şikayetçi sıfatıyla ifadesinin alındığı, bu ifadesi esnasında katılanın; sanık ...’la 2013 yılı Ocak ayında tanıştıklarını, 2013 yılı Eylül ayında ailesi ile birlikte ikametine gelen sanığın kendisi ile evlenme talebine babası tarafından olumlu yanıt verilmemesi üzerine sanıktan ayrılmak istediğini;

ancak, bu konuyu konuşmak amacıyla 2013 yılı Ekim ayında sanığın evine gittiğinde, sanığın kendisine tecavüz ettiğini, çıplak resimlerini çektiğini, ilerleyen süreçte çıplak resimlerini ailesine göstermekle tehdit etmesi nedeniyle ilişkiye devam etmek ve 2014 yılı Kasım ayında da kendi ikametinde yalnız olduğu esnada sanıkla cinsel ilişkiye girmek zorunda kaldığını, bu tarihten sonra sanığın birliktelik teklifini reddetmesinin ardından, sanığın, 03.12.2014 günü saat 15.32’de.

“Yarındaaa sen köpek gibi yalvaracaksın annen işten sonra hastaneye gelecekmiş mervee görüşücez annenle”, aynı gün saat 15.34’te.

“Tel kapanıp açılıyo çocuk karşında senin”, aynı gün saat 19.07’de; “çok pişman olucaksın merve bana bunu yapmayacaktın.” biçimindeki, kolluk görevlilerince de tutanak altına alınan mesajları çekip, daha sonra da annesinin iş yerine giderek, çıplak resimlerini annesine göstermesi ve annesinin de durumu ağabeyine anlatması üzerine ağabeyinin 08.12.2014 günü sanığı silahla vurduğunu beyan ettiği, katılanın annesi de kolluk görevlilerince alınan 09.12.2014 tarihli ifadesinde benzer şekilde anlatımda bulunup, 05.12.2014 Cuma günü sanığın iş yerine gelerek, elindeki cep telefonundan kızının çıplak görüntülerini kendisine gösterdiğini söylediği,

silahla yaralanıp hastaneye kaldırılan sanığın tedavi edildiği sırada sanığa ait cep telefonunda kolluk görevlilerince yapılan incelemede katılana ait herhangi bir görüntünün ve yazının olmadığı belirlenerek, 09.12.2014 tarihli tutanağın düzenlendiği,

Katılan ...’nin ağabeyinin sanık ...’ı 08.12.2014 günü saat 23.00 sularında silahla yaralaması eylemine ilişkin soruşturma devam ederken, katılan vekili tarafından Cumhuriyet Başsavcılığına verilen 18.12.2014 havale tarihli şikayet dilekçesini müteakip, sanık hakkında başlatılan adli soruşturma sonunda, sanığın, 03.12.2014 tarihinde, katılanın cep telefonuna gönderdiği mesajlarla şantaj, katılana ait çıplak fotoğrafları katılanın annesi tanık ...’ya göstererek görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanıkla gerek kızı gerek oğlu arasında ceza davaları olan katılanın annesinin ve katılanın varlığını iddia ettikleri katılana ait herhangi bir görüntünün tespit edilmediği, katılan tarafça ismi bildirilen ve kovuşturma evresinde beyanları alınan tanıklardan; katılanın samimi arkadaşı olan tanık... ile katılanın ve katılanın annesinin komşusu olan tanık ...’in katılana ait fotoğrafları görmediklerini ifade ettikleri, katılanın ve katılanın annesinin komşusu olan tanık ...’nin de bir gün sanığın katılanı çağırarak,

konuşmak istediğini gördüğünü belirtip, o gün gördükleri dışında başkaca bilgisinin bulunmadığını ifade ettiği, katılanın annesi, gördüğünü iddia ettiği fotoğrafların içeriğini; “...... benim işyerime geldi. İş yerimde aşağıya indim. Kızıma ait çıplak resimleri ve uygunsuz resimleri bana gösterdi. Ben üç kare resim gördüm. Kızım olduğu her halinden belliydi, kendisi tuttu, bana gösterdi.

Bir tanesinde kızımın üstü çıplak olarak, bir tanesi de yatarak, bir tanesi de iç çamaşırı ile ayakta olduğu halde olan resimlerdi. Ben kendisinden bu resimleri silmesini istedim. ‘Ben silsem bile arabada flash bellekte yedeği var’ dedi. ‘Ama kızının benimle konuşmasına müsaade et, ben bunları sileceğim’ dedi.

Bundan sonra oradan ayrıldı...” biçiminde açıklamasına rağmen tanık ...; “... ... ... bir gün bana geldi... iş yerine daha sonradan ...'ın geldiğini, resimlerin gerçek olduğunu, kendisine de ...’ın bizzat gösterdiğini söyledi. Sadece yüzü tam net değil ama, elini yüzüne doğru tutmuş ve ağlamaklı bir hali varken bir kaç resmini gösterdiğini, daha fazla bakacakken de elinden telefonu aldığını söyledi. Zaten eline de telefonu vermemiş, kendisi göstermiş, bunu bana söyledi.

Ben bizzat resimleri görmüş değilim...” şeklinde, katılanın annesi tarafından görüldüğü iddia edilen fotoğrafların içeriği ile ilgili katılanın annesinin anlatımıyla tam olarak örtüşmeyen soyut açıklamalarda bulunduğu, katılanın kendi beyanlarına göre, 2013 yılı Ekim ayından beri devam ettiğini iddia ettiği sanığın eylemleri ile ilgili olarak ağabeyinin sanığı silahla yaraladığı 08.12.2014 tarihine kadar adli makamlara müracaat etmeyip, sanık tarafından çekildiğini iddia ettiği görüntülerin ve toplanması muhtemel delillerin kaybına da kendisi neden olduğu dikkate alındığında, sanığın,

katılanın rızasına aykırı şekilde çıplak fotoğraflarını çekerek, kendisinden ayrılmak isteyen katılanı, bu fotoğrafları ailesine ifşa edeceği tehditleriyle ilişkinin devamına zorlayıp, bir süre sonra, kendisiyle görüşmeyen katılana tepki olarak, katılanın özel fotoğraflarını, katılanın annesine gösterdiğine dair, savunmasının aksine, mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayalı olarak, sanık hakkında CMK’nın 223/2-e madde, fıkra ve bendi gereğince beraat kararı verilmesine ilişkin yerel mahkemenin kabulünde dosya kapsamına göre bir isabetsizlik görülmemiştir.