Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11500 K.2023/5492

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/395 Esas, 2016/323 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; 1.Verilen kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna,

2.Eksik inceleme ile verildiğine,

3.Suça konu yapının sanık tarafından yapıldığının dosya kapsamında sabit olmasına rağmen suçun sanık tarafından işlenmediğinden bahis ile beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel Mahkemenin Kabulü. "Her ne kadar sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış ise de 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin 2 nci fıkrasının (e) bendi gereğince sanığı bu suçu işlediği konusunda kesin, yeterli delil olmadığından beraatine karar verilmiştir. Sanığın söz konusu yerde Vakıflar Genel Müdürlüğünden ufak bir yer kiraladığı daha sonra buraya eklentiler yaptığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında imar kirliliğine neden olmak suçundan Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesine dava açılmış, yapı eski haline getirildiğinden kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir. Sanık yapıyı eski haline getirdiğinden, ayrıca kültür ve tabiat varlıklarına herhangi bir zarar vermediği, fotoğraflar ve tüm dosya içeriğinden anlaşılmakla üzerine atılı 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan beraatine karar vermek gerekmiştir." şeklinde mahkemesince karar verilmiştir.

B. Sanık savunmasında;"Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, iddianamede bahsi geçen Pirinçhan'da izin almadan çay evi binası inşaa ettiğim yazılı ise de ben inşaa etmedim, sadece kendime ait dükkanımın önüne açılır kapanır sisteme sahip branda yaptım, belediye bana bunu kaldırmam için 10 günlük süre verdi, ben bu süre içinde eski haline getirdim, bunun suç olduğunu bilmiyordum, belediye bu hususta beni şikayet etmişti, ben bundan beraat ettim, ben bu konudaki dosya numarasını bilahare esas mahkemesine bildireceğim, şuan orasını başka bir kişi işletmektedir, şu anki durumunu bilemem ,pişmanım, beraatime karar verilmesini Mahkeme aksi kanaatte ise, lehime olan hükümlerin uygulanmasına talep ederim dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

18.08.2014 tarihli yapı tatil zaptı ile I. grup anıtsal yapı statüsü ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli Pirinç Han'ın doğu cephesinde han duvarına bitişik olarak izinsiz olarak 3 metre yüksekliğinde çelik profil direkleri monte edilerek çatı örtüsünün tamamlandığı ve işyeri haline getirildiğinin tespit edilmesi üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kamu davası açıldığı, mahkemece dosya kapsamına, suçun niteliğine ve somut olayın özelliğine uygun düşmeyecek biçimde keşif yapılmadan ilgili belediyenin 06.05.2015 tarihli yazı cevabı esas alınarak sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmakla;

Mahallinde, inşaat ve bağımsız arkeolog bilirkişisi refakate alınmak suretiyle keşif icra edilerek, tescilli taşınmazın son durumunun, sanığın dava konusu yerdeki müdahalesini sona erdirip erdirmediğinin, aykırılık nedeniyle kültür varlığında zarar meydana gelip gelmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, suça konu yapıyı kaldırdığı, müdahalesine son verdiği ve sanığın eylemi neticesinde kültür varlığında zarar meydana gelmediğinin tespiti halinde, suçun manevi unsuru oluşmayacağından sanığın beraatine; aksi takdirde;

kültür varlığının zarar gördüğünün tespiti halinde, 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1-1. cümlesi uyarınca sanığın mahkumiyetine, eyleminin zarara neden olmayan inşai ve fiziki müdahale niteliğinde olduğunun tespiti halinde ise taşınmazın bulunduğu yerin bağlı olduğu idari birimin (belediye - il özel idaresi-büyükşehir belediyesi) bünyesinde suç tarihi itibariyle faaliyette olan koruma uygulama ve denetim bürosu bulunup bulunmadığı araştırılarak, anılan büronun varlığı halinde 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/4. maddesi, yokluğu halinde ise;

aynı Kanunun 65/1-2. cümlesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/395 Esas, 2016/323 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,