Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11741 K.2023/5496

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/1097 Esas, 2016/234 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; Kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel Mahkemenin Kabulü; "Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş, celp edilen tapu kaydından söz konusu araziyi 25.07.2014 tarihinde yani sit alanı olarak ilan edilmesinden önce satın alıp faaliyette bulunduğu anlaşılmıştır. Aksini ispat eder mahiyette herhangi bir delil bulunmadığı gibi sanığa usulünce söz konusu taşınmazın sit alanı olduğunun tebliğ edilmediği, tapu kaydına da sit alanı şerhinin 19.06.2015 tarihinde işlendiği görülmüştür. Sanığın söz konusu alanın sit alanı olduğunu bilerek yasaya aykırı davrandığına dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından atılı suçtan beraatine karar vermek gerekmiştir" şeklinde karar verilmiştir.

B.Sanık savunmasında:"Ben üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum. Ben söz konusu araziyi satın alırken ... isimli vatandaş komşu parseli de almamı teklif etti. Ben de emekli olduğumu, o kadar büyük araziyi ne yapacağımı sordum, almayacağımı söyledim. Bunun üzerine gitmiş beni şikayet etmiş. Ben bu yeri emekliliğimi geçirmek yazın tatil yapmak için almıştım. Alt tarafında çay vardır. Ben söz konusu araziyi aldığımda sit alanı değildi. Ben söz konusu yeri aldım ağaç diktim.

Evi de aldıktan 3 ay sonra yapmıştım. 2015 yılında bu yer sit alanı ilan edilmiş. Bana bu konuda herhangi bir tebligat yapılmadı. Sadece Mayıs ayında jandarmalar geldiler, hakkımda işlem yapıldığını söylediler. Böylelikle haberdar oldum. Ben söz konusu ağaçları hatırladığım kadarıyla 2014 yılı 12.ayında diktim. Diktiğim ağaçlar ceviz ağaçlarıydı. Şubat Mart aylarında da şeftali, cennet elması ağaçlarını diktim. Suçsuzum.

Mahkemeden beraatimi, mahkeme aksi kanaatte ise lehime olan yasa hükümlerinin uygulanmasını talep ederim dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

C. Tanık ... beyanında: "Ben ihbar üzerine rapor hazırlamak üzere olay yerine gittim. 08/05/2015 tarihinde yaptığım kontrollerde sit alanı olarak ilan edilen bölgede yapılaşma olduğunu, ağaç dikimi yapıldığını ve yol açılması için iş makinası çalışması yapıldığını gördüm. Bunları tespit edip rapor düzenledim. İş makinası çalışmalarının yeni olup olmadığını bilmiyorum, ancak izleri görünüyordu. Olaya ilişkin başkaca görgüm bilgim yoktur dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

08.05.2015 tarihli müze müdürlüğü raporuna göre; Uşak ili, Ulubey ilçesi sınırlarında yer alan tescilli alan üzerinde izinsiz ağaç dikimi yapıldığı ihbarı üzerine 08.05.2015 tarihinde olay yerine gidildiği, suça konu alanın 25.02.2015 tarihinde I. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen bölge olduğu, burada 09.12.2014 tarihinde yapılan tescil çalışmaları esnasında var olmayan tesviye çalışmalarının yapıldığı, ağaç dikildiği ve kanal açmak suretiyle su borusu döşendiğinin tespit edilmesi üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılıktan kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/1097 Esas, 2016/234 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,