Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11548 K.2024/4058

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; mahkumiyet kararının adli para cezasına çevrilmesinin yasaya aykırı olduğuna, sanığın pişmanlık halinin söz konusu olmadığına, hukuka ve kanuna aykırı karar verildiğine ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın gündüz vakti meskun mahalde sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyir halinde iken 6441 Sokaktan gelerek geniş kavisle döndüğü olay yeri 6440 Sokağı karşı yönden gelen trafiğe ayrılmış kısmı kullanarak, olay öncesi evin kaldırımında gördüğünü belirttiği çocuklara karşı dikkatli olmadan geçişi sırasında küçük yaya ...'a idaresindeki aracın sol arka yan kısımlarından sol şeritte çarpması şeklinde neticelenen olayda dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı hareketleriyle asli kusurlu olduğu anlaşıldığından TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/4) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının "5" nolu bendine "TCK'nın 50/4" maddesinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,