Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11556 K.2024/5136

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; katılanlar vekilinin yüzüne karşı 14.04.2016 tarihinde verilen hükmün, katılanlar vekili tarafından 18.04.2016 tarihinde süre tutum dilekçesi ile temyiz edildiği ve itibarla temyizin süresinde olduğu anlaşılmakla, katılanlar vekili ve sanık müdafinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1a, 52/2-4.maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

08.05.2015 günü saat 16.45 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal içi, tek yönlü, 50 km/s hız sınırının bulunduğu, düz ve eğimsiz asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan kontrolsüz dört yönlü kavşağa geldiğinde yolun sağından soluna doğru karşıdan karşıya geçmek için kaplamaya giren yayaya çarpması neticesinde yayanın öldüğü olayda, hükme esas alınan Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 11.03.2016 tarihli raporda; sanığın sevk ve idaresindeki araç ile seyir halindeyken, yola gereken dikkati vermeyerek,

yol içerisinde gördüğü yayaya ikazda bulunmaması ile etkili fren tedbirine başvurmaması sebebiyle tali kusurlu olduğu, yayanın ise araca ilk geçiş hakkını vermemesi ile kendi can güvenliğini tehlikeye atarak kontrolsüzce yola girmesi sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Katılanlar vekilinin yasal süre içerisinde kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafi ile katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/12-833 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin ile katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün birinci paragrafında yer alan, "suçun işlenmesinde kullanılan araçlar '' ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle, hükmün Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,