Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11664 K.2022/1688

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/6 Esas–2012/179 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 27.09.2011–12.04.2012 tarihleri arasında 198 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 10.12.2015 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 10.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 4.448,92 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında dava türü olarak “Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat” yerine “yakalama veya tutuklama sonrası KYO veya beraat kararı verilmesi halinde tazminat” yazılması, “19.01.2016” olan dava tarihinin yazılmaması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.