Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11681 K.2024/259

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2016 tarihli ve 2016/73 Esas, 2016/318 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; 1.Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,

2. Verilen kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna,

3.Diğer temyiz nedenlerine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel mahkemenin Kabulü;"Her ne kadar Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak suçundan ayrı ayrı cezalandırılmaları istemi ile haklarında kamu davası açılmış ise de;

sanıkların hazırlıkta ve mahkeme huzurundaki savunmalarında suçlamayı kabul etmediklerini söz konusu yerin yaylak olduğu ve hayvanlarını otlattıkları bu nedenle hayvanlar için su bulmak amacıyla kazı yaptıklarını şeklindeki savunmalarının aksine dosya kapsamında sanıkların yüklenen kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve somut nitelikte bir delile rastlanılmadığından sanıkların üzerine atılı suçu işlediği hususunda şüphe oluştuğu bu kapsamda ceza yargılamasının amacının maddi gerçeğin hiçbir duraksamaya yer vermeden ortaya çıkartılması olup Ceza

Hukukunun evrensel ilkesi kuşkunun bulunduğu yerde mahkumiyet kararına yer verilemeyeceği hususu nazara alındığında sanıkların atılı suçtan ayrı ayrı 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir." denmiştir.

B. Sanık ... savunmasında; "Ağır benim abim olan Mehmet'e aittir, biz suyun yetersiz gelmesi nedeniyle akşam vakti su bulmak amacıyla kazdık, ancak su bulamadık, sonradan çektik geldik, biz kesinlikle kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz kazı yapmadık, Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, suçusuzum, beraatimi talep ederim dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

C. Sanık ... savunmasında;"Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, ben olay tarihinde besihane yapılıyordu, ben besihaneye su deşmek amacıyla girdim, kepçe ile su bulmak amacıya kazı yaptım, kesinlikle kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz sondaj yapmadım, ayrıca biz gündüz besihanede çalıştık, akşam üzeri 17:30 sıralarında su bulmak amacıyla kazı yaptığımız yere çıktık, Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, suçusuzum, beraatimi talep ederim dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

D. Sanık ... savunmasında ; "Ben köy muhtarıyım, daha önce su çalışması için olay yerine gittim, özel sucu getirdim, olay yerinde su olduğunu söylediler, tut çubuğu ile yer altındaki suya baktılar, isimlerini bilmiyorum, yer altında su olduğunu söylediler, bunun üzerine söz konusu kazıyı yaptık, suyu çıkardık, daha sonra KASKİ yetkilileri ile görüştük, onlar suyun bulunduğu yerin 1 km yukarısında çalıştıklarını, suyun yetersiz olduğunu söylediler bunun üzerine bizde kazdığımız yeri bıraktık, daha sonra azalar suyun olup olmadığını denemek istediler, bende deneyin dedim, ben kesinlikle kazı yapmadım, kültür eseri bulmaya çalışmadım, Üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, suçusuzum, beraatimi talep ederim, dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanıkların Kahramanmaraş ili, Onikişubat ilçesi, Kurucaova Mahallesi, Özbek Yaylası mevkiinde yaklaşık 60-80 cmlik derinliklerde iş makinesi ile kaçak kazı yaptıkları iddiasıyla haklarında kamu davası açıldığı, sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında su bulmak amacıyla kazı yaptıklarını beyan ettikleri anlaşılmakla, olayın oluş şekli, sanıkların istikrarlı ve uyumlu beyanları dikkate alındığında mahkemece sanıkların savunmalarının aksine kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve somut nitelikte bir delile rastlanılmadığından bahisle vermiş olduğu beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin,14.04.2016 tarihli ve 2016/73 Esas, 2016/318 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,