Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11743 K.2024/2061

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53, 54. maddeleri uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna, olaydan dolayı büyük üzüntü duyduğuna, TCK'nın 22/6 maddesinin değerlendirilmediğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmemesine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;...

Köyü ... mezrasında , olay günü saat 12.00 sıralarında sanığın yengesinin bahçedeki ahıra yılan girdiğini söylemesi üzerine sanığın evde bulunan kendisine ait ruhsatsız, üst üste iki namlulu, namluları yiv set ihtiva etmeyen superpoze tabir edilen, emniyet sistemi sağlam ve işler durumda olan atışına mani mekanik herhangi bir arızası olmayan kırma av tüfeğini alarak samanlığa gittiği, elindeki tüfeğin patladığı ve orada bulunan mağdurun av tüfeği saçma taneleri yaralanmasına bağlı pelvis ve omur kırıkları ile birlikte olan iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü olayda,

sanığın gerekli tedbirleri almadan tüfeği ateşlediği, bu hali ile kusurlu hareket ettiği ve üzerine atılı taksirle ölüme neden olma suçunu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Mahkemece TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışıldığı ve açıklanan gerekçeye göre kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

2-Taksirli suçta kullanılan av tüfeğinin müsaderesinin TCK'nın 54. maddesi uyarınca mümkün bulunmadığı, 2521 sayılı Kanunun 13. maddesine göre de işlem yapmaya mülki amirin yetkili olması karşısında, tüfeğin TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Kahta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün hak yoksunluğuna ilişkin (4) nolu bendinin çıkarılması ve hükmün müsadere uygulanmasına ilişkin (6) nolu bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Adli emanetin 2014/284 sırasında kayıtlı bulunan av tüfeği hakkında 5728 sayılı Kanunun 377. maddesi ile değişik 2521 sayılı Kanunun 13. maddesi gereğince işlem yapılması için mahalli mülki amire bildirimde bulunulmasına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,