Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11914 K.2021/6975

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

16.08.2014 günü saat: 08:30 sıralarında, dört şeritli, 16 metre genişliğinde, bölünmüş asfalt yolda, meskun mahalde, sanık sevk ve idaresindeki servis otobüsü ile seyri sırasında kontrollü kavşağa geldiğinde, kırmızı ışıkta beklemekte olan araçlardan; öncelikle sürücü Murat Şahin’in yönetimindeki otobüsün sağ yan ve dikiz aynasına sürtme şeklinde çarptığı, sonrasında hemen önündeki ... idaresindeki otobüse arka kısmından çarptığı, bu aracın çarpmanın etkisiyle öne doğru savrularak karşıdan karşıya geçmeye çalışan yaya ...'ya çarparak altına aldığı,

ışıkta bekleyen otobüslere çarpan sanığın idaresindeki otobüsün ise duramayıp karşı yönden gelen trafiğe ait bölünmüş yola girerek cadde üzerinde park halinde bulunan otomobilin sol ön kısmına otobüsünün ön kısmıyla çarpması sonucu, sanığın asli kusuru ile yaya ...'nın ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sanık hakkında hükmedilen cezanın az olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün (3) numaralı bendi hükümden çıkarılarak yerine, " Sanığa verilen 2 yıl 11 ay hapis cezasının TCK 50/4-1.a. maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önünde bulundurularak adli para cezasına çevrilmesine,

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1060 tam gün olarak belirlenmesine. TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20.-TL olarak hesabıyla 21.200,00-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün.