Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11989 K.2022/2161

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/13826 numaralı soruşturması kapsamında, davacının halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama suçundan 13.08.2015 günü gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5271 sayılı CMK’nın 141/1-e maddesinde kanuna uygun olarak yakalandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilen kişilerin tazminat isteminde bulunabileceğinin belirtildiği, davacı hakkında yapılan soruşturma sırasında 13.08.2015 tarihli yakalama ve gözaltına alma tutanağına göre davacının saat 17:30'da yakalanarak gözaltına alındığı, ifadesi alındıktan sonra ise aynı gün 23:12'de salıverildiği ve soruşturma sonucunda Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 08.09.2015 tarihli 2015/13826 soruşturma, 2015/8511 karar numarası ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

bu kapsamda davacı tarafından haksız gözaltı için 5.000 TL tazminat talep edildiği anlaşılmakla, davacı lehine gözaltında kaldığı süre için hak ve nesafete uygun bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,