Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12019 K.2024/5394

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62, 53/6,51/1-3-6-7-8. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesi ve 2 yıl süreyle ehliyetine el konulmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; verilen kararın temyiz edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

13.06.2015 günü saat 16.40 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal dışı, bölünmüş, tek yönlü, iki şeritli, yedi metre genişliğinde, virajlı ve eğimli asfalt yolda seyir halindeyken, aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek aracının tekerleklerini önce orta refüje girip ardından gidiş istikametinde yolun sağ tarafından oto korkulukları aşıp yoldan çıkarak aracının sağ tarafa yatması neticesinde aracın içerisinde yolcu olarak bulunan ...'ın öldüğü olayda, hükme esas alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 28.03.2016 tarihli raporda;

sanığın sevk ve idaresindeki araçla meskun mahal dışında müteyakkız seyretmediği, mahal ve zemin şartlarını dikkate almadan süratli seyrettiği ve dikkatini yola vermeyerek kazaya asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl 4 ay hapis cezasından TCK'nın 62/1.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra bulunan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının yerine 1 yıl 11 ay hapis cezası olarak hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla,sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

CMK'nın 231/11. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlarda denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlenmesi halinde hükmün açıklanacağının düzenlenmesi ve atılı suçun taksirli bir suç olması karşısında, sanığın adli sicil kaydında bulunan Salihli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/363 Esas 2013/660 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararına ihbarda bulunulamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Kula Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının beşinci paragrafının hükümden çıkarıltılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,