Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12089 K.2024/2241

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2.cümle, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.11.2020 tarihli, 2016/300569 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanıkların birlikte, sanık ...'ın kullandığı arazi içerisinde, sactan yapılmış bir kulübe yaparak, kulübenin içerisinde calaska sistemi kurularak kazı yaptıkları ve jeneratör vasıtası ile aydınlatma yapıldığı, içeride kolluk görevlilerince kazı yapmaya yarayan malzemelerin bulunduğunun görüldüğü, açılan kuyu incelendiğinde kuyunun 13 metre derinliğinde, 2.5 metre çapında olduğu ve kuyunun 10 metre dik aşağı indiği daha sonra ise 3 metre kadar da kuzey batı istikametinde gittiğinin tespit edildiği,

sanıkların savunmalarında tarlada su kuyusu açmak için kazı yaptıklarını ikrar ettikleri, yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda kazı yapılan alanda 2863 sayılı yasa kapsamında herhangi bir buluntuya rastlanmadığı, kazı alanının herhangi bir arkeolojik sit tescilinin bulunmadığının belirlendiği, böylelikle sanıkların 2863 sayılı Kanun'un 74/1-2. cümlesi kapsamında kalan suçu işledikleri gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak, "Hakkında tayin edilen hapis cezası ertelenen sanığa, 5237 sayılı Kanun'un 51/7-8. maddelerinin ihtarı sırasında, infazı kısıtlar biçimde, ''denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın infaz kurumunda çektirilmesine'' ve “denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına” şeklinde karar verilmesi ve ilgili Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi," hususu Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (1) nolu bendinin 9 ve 10. paragraflarındaki 5237 sayılı Kanun'un 51/7-8. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkartılması ve yerine "5237 sayılı Kanun'un 51/7. maddesi uyarınca, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, infaz hâkiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde;

ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine infaz hâkimliğince karar verileceği, 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususlarının sanığa ihtarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,