Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12092 K.2022/3026

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Davacının 250 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece davanın reddine karar verildiği anlaşılmakla; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Tazminat davasının hükmün kesinleşmesinden itibaren açılmasını öngören CMK'nın 142/1. maddesi, tazminat istemeye hak sahibi olan kimsenin soruşturma ve kovuşturmanın akıbetini ve kesin sonuca bağlanışını takip ederek dava hakkını gecikmeden kullanması öngörülerek düzenlenmiştir. Dava açma süresi en fazla kararın kesinleşmesinden itibaren 1 yıllık hak düşürücü süreye bağlanmıştır.

Tazminat talebinin dayanağı olan Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 14.02.2016 tarih 2016/2151 soruşturma 2016/21154 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın şüpheli (davacı) müdafine tebliğ edilip edilmediğinin dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılamadığı, mahkemece de bu hususun araştırılmadığı, 5271 sayılı CMK’nın 142/1. maddesine göre tazminat isteme koşullarından olan davacı hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşme şartının sağlanıp sağlanmadığının tespit edilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,