Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12103 K.2022/2434

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/252 Esas – 2015/462 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı maddi imal ve ticareti 13.07.2010-17.07.2010 tarihleri arasında 4 gün gözaltında 17.07.2010-22.08.2011 tarihleri arasında 401 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 31.12.2015 tarihinde kesinleştiği,

Davacının dava dilekçesiyle 30.000 TL maddi, 120.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 8.295 TL maddi, 15.000TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine olup;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tazminatın koşullarının oluşmadığın ve tazminat miktarlarının fazla olduğuna, davacı vekilinin ise eksik araştırmaya yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması

2- Maddi tazminatın, davacının tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’8.170,59’’ TL yerine, bu miktarın üzerinde kalacak şekilde “8.295 ’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,