Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12141 K.2024/6834

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu bakımından ise 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 54/1. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL hapisten çevrili adli para cezası ve doğrudan tayin olunan gün para cezası karşılığı 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın eylemi ile gerçekleşen netice arasında illiyet bağı bulunmadığına, tayin olunan cezada alt sınırdan uzaklaşılması için neden bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, hükmü açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin hatalı şekilde değerlendirildiğine; katılanlar vekilinin temyiz sebepleri ise; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, olayın seyrinin hatalı değerlendirildiğine, paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın olay günü üzerinde taşıdığı ruhsatsız toplu tabancayı ölene verdiği, ölenin silahla oynamaya başladığı, silahın mermilerini çıkarıp taktığı, elinde çevirmeye başladığı, daha sonra sanığın odadan çıktığı, bir süre sonra odaya geri döndüğünde ölen ... ve tanık ...'nın alkol almaya başladıklarını gördüğü, daha önce alkol almamaları için öleni ve tanığı uyardığı, şaka amaçlı orada bulunan biber gazını odaya sıktığı, bu sırada gazdan korunmak amacıyla odadakilerin kaçışmaya başladığı,

bu sırada ...'ın elindeki silahın ateş aldığı ve ...'in öldüğü, ruhsatsız ,herhangi emniyeti bulunmayan toplu tabancasını dolu olarak içki masasında oturan birden fazla kişinin bulunduğu bir ortamda ölen ...'a veren ve daha sonra ölen silahla oynarken ortama biber gazı sıkarak panik ortamı oluşmasına ve kaçışma sırasında da silahın patlaması ile kendisini vuran ...'ın ölümüne sebebiyet veren sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket etmesi nedeniyle taksirle ölüme sebep olma suçunu işlediği ayrıca sanığın 6136 sayılı yasa kapsamında yasak niteliği haiz tabanca ve fişekleri olay günü ruhsatsız olarak taşımak suretiyle de 6136 sayılı

yasaya muhalefet suçunu işlediği anlaşıldığından sanığın eylemlerine uyan TCK'nın 85/1. maddesi ve Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

1.Taksirle öldürme suçu bakımından kurulan hükmün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçu bakımından kurulan hükmün incelenmesine gelince ise;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 31.05.2016 tarihli mahkumiyet hükmü olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce 31.05.2024 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından,