Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12286 K.2022/2565

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat davasının dayanağı olan Siverek Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/258 Esas – 2014/171 Karar sayılı dava dosyasının incelenmesinde; davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 10.03.2011 - 07.04.2011 tarihleri arasında 28 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 21.10.2014 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununa tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 23.11.2015 tarihinde açıldığı gerekçesi ile davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.