Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12323 K.2024/940

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 74/1-1. Cümle, 74/1-2. cümle 5237 sayılı TCK'nın 62, 53,58 maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri; 1.Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3.Hakkında lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına,

4.Suç işleme kastı olmadığına,

5. Diğer temyiz nedenlerine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece tüm dosya kapsamından, kaçak kazı yapılan alana ait görüntüler ve müze müdürlüğünün raporuna ve sanığın ikrar yönündeki savunmasına göre define bulmak amacıyla izinsiz kazı yapmak suretiyle 2863 sayılı Kanun'a muhalefet ettiği sabit görülmekle sanığın mahkumiyeti yönünde hüküm tesis edilmiştir.

Sanık hakkında patlayıcı madde temin etmeye çalıştığı yönünde alınan ihbar neticesinde çalışmalara başlandığı, dosya kapsamında dinlenen tanıkların beyanlarında av ve balık malzemesi satan iş yerlerinin olduğunu, sanığın 21.10.2015 günü iş yerine gelerek dinamit patlatmaya yarayan manyeto cihazı satın almak istediğini söylediğini, ertesi gün telefon ile arayarak manyeto cihazı fiyatını sorduğunu beyan ettiği, sanığın aşamalarda alınan beyanlarında altın aramak amacıyla kazı yaptığını, kazı yaptığı sırada kayaya denk geldiğini ve onu patlatmak için patlayıcı madde aradığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, olay yerinde keşif yapılarak, kazı mahallinin sit alanı veya 2863 sayılı Kanuna göre korunması gerekli başka bir yer olup olmadığı tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra 74/1-2. cümlesi uyarınca indirime gidilip gidilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile 74/1-2.cümleye ilişkin uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak, Mahkemece tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2009 tarih 2009/327 Esas 2009/734 Karar sayılı ve TCK'nın 141/1,168/1, 62 maddeleri gereğince verilen 3 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin ilamın 30.05.2023 tarihinde verilen ek karar ile hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesi gereğince ortadan kaldırılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 254/2 maddesi uyarınca düşmesine karar verildiği bu sebeple tekerrüre esas olmadığı,

sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas başkaca bir mahkumiyetinin de bulunmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında yazılı şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanması Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkartılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,