Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1256 K.2023/3941

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli ve 2015/153 Esas, 2015/523 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 2863 sayılı Kanunu’nun (65) inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikini ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 24,300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği

Sanık hakkında uygulanan para cezasında hesap hatası yapılarak fazla cezaya hükmedildiğine ilişkindir.

B. Sanığın temyiz isteği

1-Verilen kararın eksik inceleme neticesinde verildiğine,

2- Hukuka aykırı olduğuna,

3- Bilirkişi raporunun hatalı olduğuna,

4- Pazar Kadastro Mahkemesi'ne açılan davada alınan bilirkişi raporunda söz konusu arazinin orman vasfında olmadığı, bu nedenle I. Derecede doğal sit alanı içerisinde olmayacağı belirtilmesi karşısında yaşamış olduğum evimde yapmış olduğum onarım nedeniyle ceza almasının hakkaniyete aykırı olduğuna,

5- Adli para cezasının hesaplanmasında hata yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel mahkemenin kabulü. "Dosya tümü ile incelendiğinde sanığın Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine sebebiyet verdiği, ayrıca koruma bölge kurullundan izin almadan inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu anlaşılmıştır. Suçun manevi unsuru kasttır.

Sanığın soruşturma aşamasındaki 18/11/2014 tarihindeki savunmasında arazinin sit alanı olarak ilan edilmiş bölge sınırları içerisinde olduğunu bilmediğini savunmuştur. 18/11/2014 tarihinde söz konusu yere ilişkin suç tutanağı düzenlenip resimlerinin çekildiği, mahkememizce 04/05/2015 tarihinde yapılan keşifte suç tutanağı düzenlenirken çekilen resimlerdeki yapının tamamlanmış olduğu görüldü.

Haliyle sanığın 18/11/2014 tarihine kadar söz konusu yerin sit alanı olmadığını bilmediğini savunması belki kabul edilebilirdi ancak sanığın bile isteye yapıyı tamamladığı anlaşıldığından suç kastının olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle suçun manevi unsuru da gerçekleşmiştir. Tüm bu nedenlerle sanığın üzerine atılı suç sübuta ermiştir.

Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61 inci maddesi uyarınca temel cezası belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yerin korunmaya değer doğal güzelliği olan yer olması ve suçun işlendiği zamanın bu gibi doğal güzelliklerin tahrip edilmeye ve yok edilmeye sistemli şekilde başlandığı zaman olması ve failin saiki, suç konusunun önemi, sanığın bilirkişi raporlarına göre meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak takdiren ve teşdiden hüküm kurulmuştur. Sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki etkisi göz önünde bulunarak cezasında takdiren 1/6 oranında indirim yapılmıştır.

Sanığa verilen hapis cezasının miktarı itibari ile 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 231 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51 inci ve 1 yıl ve daha az hapis cezaları için uygulanan Türk Ceza Kanunu'nun 50 inci maddesinin tatbikine kanunen yer olmadığına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur."

B. Sanık savunmasında; "Ben yeni bir ev yapmadım evimin tamiratını ve tadilatını yaptım. Mecbur kaldığım için yaptım çünkü evin duvarı ve çatısı çökmüştü diyeceklerim bundan ibarettir. Dedi " şeklinde beyanda bulunmuştur.

C. Mahkemece 04.05.2015 tarihinde suç mahallinde keşif yapılmış, keşif akabinde bilirkişilerce rapor tanzim edilmiştir.

IV. GEREKÇE

17.11.2014 tarihli suç tutanağı ile yapılan ihbar üzerine Ayder Yaylası, Kunç mevkiine gidildiği, suça konu yerde ön kısmı ahşap, arka kısmı betonerme 2.5 katlı ev yapıldığı tespit edilmesi üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, suça konu alanın Trabzon Kültür ve Tabiat varlıklarını koruma kurulunun 31.10.1991 gün ve 1185 kararı ile doğal sit alanı olarak tescil edildiği, mahkemece yapılan keşif akabinde alınan fen bilirkişisi raporunda suça konu alanın I. Derece doğal sit alanı olarak tescil gören alan içerisinde kaldığının bildirildiği,

inşaat mühendisi bilirkişi raporunda söz konusu parsel üzerinde inşa edilen yapının herhangi bir resmi kurum ya da kuruluştan izin alınmadan ve tasdikli projesi olmadan yapılarak fiziki ve inşai müdahale niteliğinde olduğunu, yapının sabit ve kalıcı nitelikte olduğunun bildirildiği anlaşılmakla mahkemece sanığın eylemi sabit görülerek 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

A. Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yönünden

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel hapis cezasının 3 yıl hapis ve 400 gün adli para cezası olarak belirlenmesi sonrasında 62 nci maddesi gereği 1/6 oranında indirim uygulanırken adli para cezasının "333 gün" olarak tayini yerine "334 tam gün" olarak hatalı hesaplanması neticesinde sonuç adli para cezasının 6,660 TL yerine, yazılı şekilde 24.300 TL olarak fazla belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığın temyiz istemi yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükümde hesap hatası dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1 ve 2) numaralı bentte açıklanan nedenle Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli ve 2015/153 Esas, 2015/523 Karar sayılı kararına yönelik mahalli Cumhuriyet Savcısnın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 2. paragrafındaki ''334 tam gün" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ''333 tam gün '' ibaresinin eklenmesi, 4. paragrafındaki ''334 tam gün ve 24.300TL'' ibaresinin hüküm yerinden çıkarılarak yerine ''333 gün ve 6,660 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,