Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1297 K.2020/4913

Temyiz edenler : Sanık müdafii ve katılanlar vekili

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin eksik incelemeye, katılanlar vekilinin ise ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Dosya içeriğine göre; sanık olay günü saat 09.45 sıralarında otomobil ile seyrederken olay mahalline geldiğinde yol çalışmasından dolayı bölünmüş yolun trafik işaret levhaları ile tek şeride düştüğü yolda, başlangıç levhalarına çarptıktan sonra orta refüj çukurunun başlangıcına düşüp direksiyon hakimiyetini kaybederek aracının ön kısmı ile karşı şeride geçip ölenin sevk ve idaresindeki otomobilin ön kısmına çarptığı devamında bu aracın arkasından gelen sürücü ... sevk ve idaresindeki plaka sayılı kamyonetin sol ön yan kısmına çarptıktan sonra ışıklı yön levhasına çarpıp durduğu,

ölenin otomobilin ise çarpmanın etkisiyle savrularak aynı istikametten gelen sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyon ile çarpışması şeklinde meydana gelen olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca hükmolunan 3 yıl 4 ay hapis cezasının günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç cezanın 24.300 TL yerine hesap hatası yapılarak 24.000 TL olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükümdeki üç ve dörtüncü fıkranın çıkarılarak ve yerine ''Sanığın kişiliği, ekonomik ve sosyal durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak,