Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/151 K.2020/3126

Davacının maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar yasal faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alındığında, hükmedilen manevi tazminat miktarının, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul olduğu değerlendirilmiş, davacının maddi tazminat isteminin Dairemizin 10/06/2019 tarihli bozma ilamına uygun olarak tamamen reddedildiği görüldüğünden tebliğnamede bu hususlarda bozma öneren düşüncelere iştirak edilmemiştir.

İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/02/2017 tarih, 2015/283 - 2017/24 sayılı davacı lehine 1.032 TL maddi, 830.000 manevi tazminat takdir edilmesine ilişkin hükmünün davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 25/10/2017 tarih, 2017/3213-2017/3271 sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararı davacı ve davalı vekil tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 10/06/2019 tarih, 2019/2849-2019/7011 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği,

Dairemizin bozma ilamına uyularak İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucu kurulan 10/10/2019 tarihli hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine CMK'nın 307/3. maddesi gereğince dosya Dairemize gönderilerek yapılan temyiz incelemesinde;