Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/152 K.2020/4321

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

05/08/2017 tarihli 7035 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrasındaki 15 günlük sürenin istinaf mahkemelerine ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesine göre 1 hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresinin "15 gün" olarak belirlenmesi suretiyle davalı vekilinin yanıltıldığı anlaşıldığından,

26/11/2018 tarihinde tebliğ edilen hükme ilişkin 11/12/2018 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek ve davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türünün ''Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'', ''04/05/2015'' olan dava tarihinin ''21/05/2015'' ve ''24/10/2018'' olan karar tarihinin ''13/11/2015'' olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlıkları kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin, eksik inceleme ve araştırma yapıldığına, davanın süresinde açılmadığına, hükmolunan tazminatın dayanaktan yoksun olduğuna, davacının kendi kusurlu hareketleri ile gözaltına ve tutuklanmasına neden olup olmadığının tespit edilmesi gerektiğine, tutuklama müzekkeresinin infaz edilip edilmediğinin araştırılması gerektiğine, davacının maddi ve manevi zararının ispatlayamadığına,