Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1624 K.2021/2555

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 08.11.2019 tarihli, 2019/619 Esas, 2019/4232 Karar sayılı "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/102 Esas – 2017/103 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, ihaleye fesat karıştırmak, nitelikli yağma, nitelikli tehdit, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek, şantaj ve rüşvet suçlarından 18.03.2010 – 27.08.2010, 25.11.2010 – 26.11.2010, 24.12.2010 – 30.12.2010, 30.03.2011 – 25.09.2013 tarihleri arasında toplam 2 yıl 11 ay 12 gün infaz gören gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği,

beraat hükümlerinin 25.04.2017, 25.05.2017, 29.06.2017 tarihlerinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 50.000 TL maddi, 100.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 24.726,67 TL maddi, 36.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda maddi tazminatın 29.293,49 TL’ye, manevi tazminatın 50.000 TL’ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkin tüm, davalı vekilinin davanın reddi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Maddi tazminatın, davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı dönemlere ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’24.645,74’’ TL yerine, hatalı hesaplama ile bu miktarın üstünde kalacak şekilde ‘’29.293,49’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının “24.645,74” TL’ye indirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 08.11.2019 tarihli, 2019/619 Esas, 2019/4232 Karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE.