KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2020/164 E., 2020/2640 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 62, 51, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
229 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, aynı Kanunun 89/1. maddesindeki yaralanma hali hariç olmak üzere, şikayete tabi olmadığı, ancak TCK'nın 89. maddedeki bütün hallerin şikayete tabi olsun veya olmasın CMK'nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, soruşturma aşamasında yalnızca katılan ...’e uzlaşma teklifinde bulunularak 5271 sayılı CMK’nın 253/7. maddesi gereğince suçtan zarar görenlerden birinin uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaşma yoluna gidilmeden kamu davası açıldığı;
ancak 7188 sayılı kanunla değişik CMK’nın 253/3 fıkrasına eklenen cümleden sonraki düzenlemenin “...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz” şeklinde olduğu da nazara alındığında sanık ile katılanlar...’a mahkemece uzlaşma teklifinde bulunularak CMK'nın uzlaşma başlıklı 253. ve 254. madde hükümleri uygulanmak suretiyle,
uzlaşmanın sağlanması halinde suç vasfının değişebileceği yahut ceza miktarı bakımından sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekeceği de dikkate alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/164, K. 2020/2640, 10 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama