Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1775 K.2022/4130

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında oturduğu evin dış duvarında bulunan aslan figürlü heykelle ilgili olarak bildirim yükümlülüğüne aykırı hareket ettiği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın savunmasında evin dış cephesinde olan heykelin tarihi eser niteliğinden olduğunu bilmediğini, evin kendisi 8-10 yaşlarındayken yapıldığını ve yapıldığı tarihden itibaren o heykelin orada olduğunu, kendisinin koymadığını, kimin koyduğunu da bilmediğini, babasının veya dedesinin koymuş olabileceğini belirterek atılı suçlamayı kabul etmediği,

kollukça yapılan araştırma sonucunda düzenlenen tutanakta, heykelim monteli olarak bulunduğu binanın yaklaşık 65-70 yıl önce yapıldığı, binayı sanığın vefat eden babası ve dedesinin inşa ettikleri ve belirtilen heykelin boşluğu kapatmak amacıyla onlar tarafından konulduğunun belirtildiği dikkate alınarak sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dava konusu eser üzerinde, üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadığı tespit edilerek; anılan niteliği haiz olması durumunda 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca müzeye teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,