Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1880 K.2024/2055

Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2-4 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.07.2020 tarihli, 2016/333000 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; iddianame konusu parselde herhangi bir müdahale olmadığına, sanığın aynı eylem nedeniyle daha önce yargılandığına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

Sanık ...'ın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, aynı eylem nedeniyle daha önce yargılandığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanık ...'ın, ... ili...ilçesi ... mahallesi ...Antik kenti, 1. derece arkeolojik ve doğal sit alanı içerisinde bulunan 14 parselde izinsiz olarak ahşap malzemeden birden fazla büfe yaptığı, 14 parselin güneyinde bulunan kadastro harici boşluk alanda sanık ...'ın demir ve ahşap malzeme kullanarak mevcut sahili genişletmek ve minik iskele tarzı yapılar yapmak suretiyle 2863 sayılı Kültür ve Tabiat varlıklarını Koruma Kanunu'na muhalefet ettiği gerekçesiyle sanıkların mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dosya kapsamının incelenmesinde dava konusu yerin 1. derece arkeolojik ve doğal sit alanı içerisinde kaldığının belirtildiği, ancak davanın Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğüne ihbar edilmediği anlaşılmakla,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.06.2020 gün ve 2018/6-472-2020/262 sayılı ilamında, “sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan suçtan zarar görene 5271 sayılı Kanun'un 233. maddesi uyarınca duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı tebliğ edilmesi ve aynı Kanun'un 234/1-b bendinde sayılan hakları kullanma imkanının tanınması gerekirken, bunun yapılmamasının, duruşmadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilerek delil sunma hakkı elinden alınan suçtan zarar gören yönünden hak kısıtlaması niteliğinde olduğunun” belirtilmesi karşısında,

suçtan zarar gören Çevre ve Şehircilik Bakanlığı adına Çevre ve Şehiricilik İl Müdürlüğüne duruşma günü usulüne uygun olarak bildirilip, davaya katılma imkanı sağlanmadan hüküm tesis edilmesi suretiyle aynı Kanun'un 234/1-b bendine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,