Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/2340 K.2024/1488

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 42.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kazada müvekkilinin tamamen kusurlu olmadığına, kusur raporunun yeterli olmadığına, eksik incelemeye, yeniden kusur raporu alınmasının gerektiğine, kazada bilinçli taksirin bulunmadığına, ilk derece mahkemesi kararının aynen korunması gerekirken, kaldırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; Yerel Mahkemenin sanık hakkında 7 yıl hapis cezası kararı verip adli para cezasına çevirdiği, istinaf incelemesinde ise verilen hapis cezası kararı fazla bulunarak sanık hakkında daha düşük miktarda hapis cezası kararı verilmesinin doğru olmadığına, sanığa az ceza verildiğine, sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine, sanığın cezasında indirime gidilmesinin vicdanları yaraladığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 15:20 sıralarında sürücü belgesi bulunmayan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararı verilen katılan sanık ...’ın sevk ve idaresindeki 10 BEJ 30 plaka sayılı motosiklet tipi araçla ve aracında yolcu olarak ölen ... ile birlikte Tire ilçe merkezindeki Fatih Sultan Mehmet Bulvarı istikametinden Gökçen istikametine doğru seyir halinde bulunduğu,

kazanın gerçekleştiği kavşağın bulunduğu mahalle gelip yol üzerinden geçiş yaptığı esnada, önünde sevk ve idaresindeki 35 YEM 73 plaka sayılı traktör ile yolun sağ tarafından aynı istikamete doğru seyir halinde olan sanık sürücü ...'nın, “U dönüşü yapılmaz” trafik işaret levhasına rağmen, U dönüşü yapmak üzere yolun solundaki refüj aralığına doğru yöneldiği, bu esnada katılan sanığın sevk ve idaresindeki motosiklet tipi araçla traktör tipi aracın traktörle traktöre bağlı römork arasında yer alan çeki demiri kısmına çarpması sonucu, motosiklet tipi aracın arka tarafında yolcu olarak bulunan ...'ın öldüğü,

şikayeti devam etmekte olan katılan sanık ...’ın ise etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, vücudunda kemik kırığı meydana gelecek, kemik kırıklarının hayati fonksiyonlara etki derecesi de 4. derecede (ağır) olacak şekilde yaralandığı olayda.

Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığına ait 03.11.2017 tarihli rapora göre; sanığın sevk ve idaresindeki ... ile seyri sırasında yola gereken biçimde dikkatini vermeyerek olay mahalli kavşağa geldiğinde, seyir yönüne hitaben yerleştirilmiş “U dönüşü yapılmaz” trafik işaret levhasını dikkate almaksızın dönüş yapmanın yasak olduğu mahalde, U dönüşü yapmak üzere kontrolsüz biçimde sola yöneldiği sırada, arkasından aynı yöne sol şeridi takiben seyreden katılan sanık sürücü Remzi Mert yönetimindeki motosikletin seyir şeridini kapatıp,

söz konusu motosikletin aracına çarpmasına sebebiyet vermesi nedeniyle asli kusurlu olduğu kabul ve tespit edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiş; ancak "U dönüş yapılmaz" levhasına rağmen U dönüşü yapmak istemesi nedeniyle kazaya sebebiyet veren sanık hakkında TCK'nun 22/3 maddesinin uygulanmaması ile asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne bir kişinin nitelikli biçimde yaralanmasına sebebiyet veren sanık ... hakkında teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek alt sınırdan fazla uzaklaşmak suretiyle, yazılı şekilde fazla ceza tayini gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Gerekçeli karar başlığında, sanığın tutuklama ve tahliye tarihlerinin yazılmaması mahallinde ilavesi mümkün bir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,