Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/2602 K.2020/5538

Davacının maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 20/09/2019 tarih, 2019/3643 Esas, 2019/1992 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Fetullahçı terör örgütüne üye olma suçundan 16.09.2016 - 30.05.2017 tarihleri arasında 8 ay 14 gün gözaltında ve tutuklu kalıp beraat eden davacının 100.000 TL maddi, 1.000.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile talebine ilişkin davada yerel mahkemece maddi tazminat talebinin reddine, 22.500 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı Hazineden alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesine ilişkin hükme yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine istinaf dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tazminat miktarının az olduğuna, maddi tazminat miktarının kabul edilmesi gerektiğine ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 20/09/2019 tarih, 2019/3643 Esas, 2019/1992 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz istemlerinin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE.