Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/2645 K.2021/9066

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, gündüz vakti, meskun mahal dışı, hız sınırının 90 km/s olduğu, 9.6 metre genişliğinde iki şeritli iki yönlü asfalt il yolunda sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile seyri sırasında, yolun sol kısmında yer alan buğday yüklü traktörün arkasından aniden koşarak kaplamaya giren 8 yaşındaki yayaya aracının ön kısmı ile çarpması neticesinde yayanın hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan olayda, dosya içeriğine göre sanığın aracına ait 15.20 metre fren izi ve 39.80 metre durma mesafesine göre hesaplandığında sanığın hızının 50-60 km/s olduğu ve yol kenarında yer alan buğday yüklü traktörün başka bir traktör ile yola çıkarılmaya çalışılması nedeniyle yolun sol kısmında görüş açısının kapalı olduğu göz önünde bulundurulduğunda,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin raporlar arasında çelişki bulunduğuna, beraat kararının haksız ve yersiz olduğuna dair temyiz itirazının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 21/12/2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Yerel Mahkemece hükme esas alınan ATK raporunun maddi gerçekliğe uygun olmadığı kanaatiyle sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmamaktayım.

Ankara Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesinin 30/07/2015 tarihli raporunda "... solunda yol kenarında görüş alanının kapalı olduğu, sol tarafında yol kenarında bulunan traktöre takılı buğday yüklü römorkun arkasından..." yaya çocuğun aniden yola girdiği belirtilmiştir.

Oysa ki 25/05/2013 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağında römork takılı traktörün ana yola çıkamaması nedeniyle römorksuz bir traktörün çekici olarak yolda yer aldığı yazılıdır.

Bu duruma göre sanık sürücünün geliş yolunda görüş istikametinin kapalı olduğundan bahsedilemeyecektir. Bahse konu raporun değerlendirmesi ve sanık açısından verdiği kusur mütalaası eksik ve hatalıdır. Ayrıca sanık ve dinlenen tanık Erhan da görüş alanının kapalı olduğundan bahsetmemişlerdir. Soruşturma aşamasında ifadesi alınıp kovuşturmada usulünce beyanlarına başvurulmamış olsa da olay yerinde ölen yaya dışında da trafikte seyreden sürücüler için daha dikkatli ve özenli davranmayı gerektirecek unsurların varlığı da alenidir.

Yerel mahkemece yukarıda değinilen hususları gözetecek şekilde ya ATK Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinden ek rapor istenmeli ya da raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesini temin bakımından İstanbul ATK Trafik İhtisas Dairesinden yeni bir rapor aldırılması gerekirken eksik ve maddi gerçeklikle örtüşmeyen hatalı ATK Şube Müdürlüğü raporu ile hüküm kurulması isabetsizliğinden kararın bozulması gerektiği kanaatindeyim.