Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/2689 K.2021/9132

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanığın idaresindeki aracı ile gündüz vakti saat 15.30 sıralarında, 50 km/saat hız limitinin bulunduğu meskun mahalde yer alan iki yönlü yolda seyri sırasında önünde kendisi ile aynı istikametteki bisikletliye aracının ön orta kısmı ile çarpması neticesinde, bisiklet sürücüsünün öldüğü olayda, 29.03.2016 tarihli İstanbul Trafik İhtisas Kurulu raporunda, olayın oluş şekline göre sanık hakkında opsiyonlu olarak kusur tespitinde bulunulmuş ise de tüm dosya kapsamından, kaza tespit tutanağı ve eki krokide, sanığın aracının ön orta kısmı ile bisikletin arka teker kısmına çarptığının,

çarpma noktasından 21 metre önce ve çarpma noktasından 12.5 metre sonra olmak üzere toplam 33,5 metre sanığın aracına ait fren izinin bulunduğunun anlaşıldığı, 13.09.2015 tarihli ‘’Görgü Tespit Tutanağı’’nda bisikletin ön ve arka tekerlerinde hasar bulunduğunun, sanığın aracında ise ön tampon plaka kısmında ve ön kaputun sağ ön kısmının hasarlı olduğunun tespit edildiğinin belirtilmesi ile sanığın kollukta verdiği beyanında, ölenin bisikleti ile gidiş istikametine göre yolun sol kenarında durduğunu gördüğünü kendisinin 80 km/saat hız ile seyir halinde olduğunu,

bisikletli ile arasındaki mesafenin 50 metreye düştüğü anda ölenin yolun karşı tarafa geçmek için bisikletini hareket ettirdiğini, bu durum üzerine fren tedbirine başvurduğunu, aracının sürüklenerek bisikletin arka lastiğine çarptığını, kazanın etkisi ile bisiklet sürücüsünün kafasının yol kenarındaki taşa çarptığını beyan ettiği ve tanık ...’in savcı karşısında verdiği 05.10.2015 tarihli beyanında;

olay tarihinde yazlığının bahçesinde bulunduğu sırada her gün Denetko yolunda gelip giderken gördüğü fakat şahsen tanımadığı yaşlı bisikletli şahsı Burhaniye istikametine doğru yolun sağından giderken gördüğünü, kısa bir süre sonra yoldan fren sesi geldiğini bunun üzerine kafasını çevirdiğinde bir aracın bisikletli şahsa çarptığını gördüğünü otomobilin hızını bilemeyeceğini ancak otomobilin zor durduğunu, uzun bir süre fren yaptıktan sonra bisikletli şahsa arkadan çarptıktan sonra durabildiğini beyan etmesi karşısında;

hız limiti 50 km/saat olan yolda, mahal şartlarının üzerinde hızla seyrettiği, çarpma noktasına kadar 21 metre fren izi bırakacak şekilde frene basmasına rağmen çarpma noktasından 12,5 metre sonra durabilen ve hızını meskun mahal şartlarına göre ayarlamayarak önünde seyreden bisikletliye arkadan çarparak ölümüne neden olan sanığın asli kusurlu olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna, kusura, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak; Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,

aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragraflarının hükümden çıkarılarak yerine “ Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın suçun işleniş biçimi sanığın şahsi ve sosyal durumu ile TCK 50/3 maddesi gözönüne alınarak uzun süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin (1). fıkrası a), 52/3 maddeleri uyarınca 1215 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine.