Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/321 K.2021/7216

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/31 esas 2011/206 karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu madde ihraç etme suçundan 03.02.2000-16.04.2002 tarihleri arasında 803 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 07.10.2013 tarih 2013/8669 esas 2013/8701 karar sayılı ilamı ile davacı hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanunda öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Gerekçeli karar başlığında "466 sayılı yasa uyarınca tazminat" yerine "Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat" olarak yazılması, "12.03.2019" olan karar tarihinin "06.10.2015" olarak gösterilmesi, "06.06.2014" olan dava tarihinin yazılmaması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlıkları olarak kabul edilmiştir.

Davacının 2.000,00 TL maddi, 2.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 2.752,27 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede, davacı (sanık) hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 466 sayılı Kanunun 1. maddesinde tazminat davası açmak için aranan şartların gerçekleşmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi, gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.