Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3258 K.2021/9156

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafinin ve katılan vekilinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre.

05/11/2014 günü saat 18.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, 50 km/saat hız sınırının bulunduğu, aydınlatmanın mevcut olmadığı, bölünmüş, iki şeritli, 7 metre genişliğindeki eğimsiz yolda seyir halindeyken, seyir istikametine göre sağ taraftan sol tarafa geçmek üzere kaplamaya giren ve yolu tamamlamak üzere olan yayaya çarpması şeklinde meydana gelen ve yayanın öldüğü olayda; keşfe binaen tanzim edilen 14/09/2015 tarihli bilirkişi raporu ile 16/11/2015 tarihli Adli Tıp İstanbul Trafik İhtisas Dairesi raporunda; yayanın, araç trafiğini kontrol etmeden kaplamaya girerek,

ilk geçiş hakkına sahip olan sanığın idaresindeki aracın geçişini beklememesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, sanığın ise aracın hızını yol durumuna göre ayarlamaması sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtildiği, hükme esas alınan bu raporun oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken TCK’nın 50/4. maddesi yönlendirmesi ile TCK’nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK’nın 50 maddesi olarak gösterilmesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322.maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3.paragrafı çıkarılarak yerine “Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.