Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3331 K.2022/1784

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dosya içeriğine göre; olay günü saat 18:10 sıralarında, sanık ...'nın sevk ve idaresindeki motosikleti ile arkasında yolcu olarak ölen ... ile birlikte 89 promil alkollü vaziyette, meskun mahal dışında, 9,5 metre tek yönlü bölünmüş asfalt kaplama yolda alacakaranlık vakti seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek, motosikletin ön kısmında orta refüj bordür taşına sürterek refüjde bulunan ışıklı ikaz direğine 40 metre fren izi bırakarak çarpması sonucu, motosiklette yolcu olarak bulunan ...'nın öldüğü olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde.

TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken,

yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında alt sınırdan cezaya hükmolunması,

2-Sanık hakkında belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasından, TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası yerine 2 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

3-Adli Tıp Kurumunun bilimsel verilere dayanarak oluşturduğu görüşlere ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 100 promilden fazla alkol miktarı güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağından, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin kabul edildiği, somut olayda sanığın kaza esnasında 89 promil alkollü olduğu, sanığın savunmasının aksine, almış olduğu alkolün verdiği etki ile emniyetli bir şekilde araç kullanamayacak olmasına rağmen araç kullandığına dair dosyaya yansıyan ve itibar edilir nitelikte bir delil de bulunmadığı gözetilerek,

eylemi basit taksir ile işlediğinin kabulü ve sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi uygulanmaksızın hüküm kurulması gerekirken, eylemin bilinçli taksirle işlendiği şeklindeki kabule dayalı olarak sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,