Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3365 K.2022/2444

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyoneti ile ile meskun mahal dışında, azami hız limitinin 110 km/saat olduğu, orta refüjle bölünmüş, tek yönlü, üç şeritli, asfalt kaplama, düz, eğimsiz otoyol üzerinde Aydın-İzmir istikametine doğru gündüz vakti yağmurlu havada, ıslak zeminde seyri sırasında olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu seyrine göre yolun sağında bulunan yol kenarındaki çelik bariyerlere aracının sağ ön tamponu ile çarpması ve akabinde aracın savrularak sol yan kısımları ile de bariyerlere tekrardan çarpması sonucu sanığın asli ve tam kusuru ile aracında yolcu olarak bulunan aracında yolcu olarak bulunan ...'ın ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kaza ile ölüm olayı arasında illiyet bağı bulunmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 sayılı CMK’nın 34. maddeleri uyarınca bütün mahkeme kararlarının, karşı oy da dahil olmak üzere gerekçeli olarak yazılması zorunludur. Gerekçe, hükmün dayanaklarının, akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun açıklamasıdır.

Ceza Muhakemesi Kanununun 230/2. maddesinde aynı kanunun 223. maddenin ikinci fıkrasında belirtilen hallerden hangisine dayanıldığının delilleri ile birlikte gösterilmesi gerektiği, 232/6. maddesinde ise mahkeme tarafından verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğu belirtilmiştir.

Yasal, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi, yasa koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada da keyfiliğe yol açacaktır. Bu itibarla keyfiliği önlemek, tarafları tatmin etmek, sağlıklı bir denetime olanak sağlamak bakımından, hükmün gerekçeli olmasında zorunluluk bulunmaktadır. Hükmün gerekçeyi ihtiva etmemesi ise 1412 sayılı CMUK'un 308/7 ve 5271 sayılı CMK’nın 289/1-g bendi uyarınca hukuka kesin aykırılık halini oluşturacaktır.

İncelenen dosya kapsamına göre; söz konusu ilkelere uyulmadan sanığa atılı suçun ne olduğu ve sübut delilleri irdelenmeksizin, delil tartışılması içermeyen yanlızca dosyadaki taraf beyanları yazılmak suretiyle gerekçesiz olarak yazılı şekilde hükmün kurulması,

Kabule göre de;

CMK'nın ''Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar'' başlıklı 230. maddesinin 1-d bendinde; cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanakların gerekçede gösterilmesi gerektiği düzenlemesine yer verilmiş; yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1163 Esas - 2018/382 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; hüküm bölümünde CMK'nın 230. ve 232. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine,

hapis cezasının adli para cezası veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına ya da bu hususlara ilişkin taleplerin kabul veya reddine ait dayanakların açıkça gösterilmesi zorunluluğu bulunmakta olup;

dosya içeriğine göre adli sicil kaydı bulunmayan, takdiri indirimden yararlandırılan, dosyaya yansıyan olumsuz davranışı bulunmayan ve 12/04/2016 tarihli celse lehe hükümler istemi bulunan sanık hakkında, "sanığın dosya kapsamından yansıyan özellikleri ve kişiliği gözetilerek" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK’nın 50/4 delaletiyle 50/1-a. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle CMK'nın 230/1-d maddesine aykırı davranılması;