Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3472 K.2022/607

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından, sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'in yetkilisi ve sahibi olduğu ... Yapı Malzemeleri Turizm İnşaat İthalat İhracat Sanayi Ticaret Limited Şirketinin işveren, diğer sanık ...'ın sahibi olduğu ...... Dizayn Mobilya Gıda İnşaat İthalat İhracat Sanayi Limited Şirketinin yüklenici konumunda bulunduğu, aralarında akdedilen sözleşme gereği yüklenicinin götürü olarak işi verdiği ... ve oğlu ...'ın ... Yalova Evlerinin kapılarının takılması için çalışmaktalarken, Ömer Faruk'un, korkuluk bulunmayan 3,65 metre yüksekliğindeki balkondan aşağı düşmesiyle ölümüyle sonuçlanan olayda; sanık ...'in tali, sanık ...'ın asli kusurlarıyla neticeye sebebiyet verdikleri anlaşılmıştır.

(I)Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık ...'ın eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna ilişkin, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-)Hükmolunan taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına yer verilirken, TCK'nın 52/4 maddesine yer verilmeyerek CMK'nın 232/6.maddesine aykırı davranılması,

2-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6.maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık ...'ın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA;

ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün B bendinin 4.fıkrasında, ''20 eşit aylık taksitte tahsiline'' ibaresinden sonra ''TCK'nın 52/4. maddesi gereğince'' ibaresinin eklenmesi ile hükmün aynı bendinin 4.fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine. TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

(II)Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve kusur durumuna ilişkin, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-)Hükmolunan taksitli adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline karar verileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına yer verilirken, TCK'nın 52/4 maddesine yer verilmeyerek CMK'nın 232/6.maddesine aykırı davranılması,

2-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 223/6.maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA;

ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün A.bendinin 4.fıkrasında, ''20 eşit aylık taksitte tahsiline'' ibaresinden sonra ''TCK'nın 52/4. maddesi gereğince'' ibaresinin eklenmesi ile hükmün aynı bendinin 4.fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine.