Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3511 K.2022/147

Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanık ... ... hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm ile sanık ...'nun beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 13:45 sıralarında sanık ... idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, 5 metre genişliğinde, iki yönlü, eğimli ve virajlı, zemini yağmur sebebiyle ıslak ve nemli yolda seyir halinde iken karşı istikametten seyir halinde olan sanık ...'nun idaresindeki otobüsün sol ön kesimi ile aracının ön kesiminin, sanık ...'nun şeridi içerisinde çarpışması neticesinde, ...'in aracında bulunan eşi ...'in vefat ettiği olayda.

01/06/2014 tarihli kaza tespit tutanağı, keşif neticesinde düzenlenen 13/04/2015 tarihli trafik bilirkişi raporu ile 28/07/2015 tarihli Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı raporuna göre sanık ...'in tam kusurlu, sanık ...'nun ise kusursuz olduğunun bildirildiği,

mahkeme tarafından yapılan yargılama neticesinde sanık ...'nun kusursuz olması sebebiyle beraatine, sanık ...'in ise eşinin ölümüne tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği ancak sanığın neden olduğu netice, münhasıran sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak şekilde mağdur olmasına yol açtığı anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 22/6 maddesi gereğince 5271 Sayılı CMK.nın 223/4.b. maddesi de göz önüne alınarak sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına hükmedildiği,

dosya kapsamı incelendiğinde, sanıkla ölen eşi arasında düzenli bir aile birliğinin mevcut olduğu ve eşinin vefatı sebebiyle bu birliğin bozulduğu, kaza sebebiyle sanığın da yaralandığı ve bakıma ihtiyaç duyar vaziyette koltuk değneği ile duruşmaları takip ettiğinin görüldüğü, sanığın eşinin ölümü dışında başka bir kimsenin doğrudan zarar görmediği, böylelikle TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu görülmekle yapılan incelemede;