Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3556 K.2021/5115

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre olay günü, sanığın sevk ve idaresindeki araç ile kolluk kuvvetleri tarafından durdurulduğu, saat 03.02'de kolluk kuvvetlerince yapılan ölçümde 1,14 alkollü olduğu, ardından saat 03.09'da gerçekleştirilen adli muayenede yapılan ölçümde ise 0,96 promil alkollü olduğunun tespit edildiği,

Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun yerleşmiş raporlarında 1,00 ve üzerindeki promil olarak saptanan alkol düzeyinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiğini ve vücuttaki alkol oranının her saat ortalama 15 promil düştüğünün belirtildiği gözetildiğinde ölçümler arasında çelişkinin bulunduğu ve sanığın araç kullanırken 1,00 ve üzeri promil alkollü şekilde araç kullanıp kullanmadığının tespitinin yapılamadığı ve tespit edilen alkol promil miktarı ve dosya içeriğine göre,

sanığın alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine dair bir delil ve dışa yansıyan davranışları ile ilgili olumsuz bir tespitin bulunmadığı dikkate alındığında sanığın atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında mahkumiyetine yeter başka hiçbir kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında mahkemece sanığın yüklenen suçu işlediğinin sabit olmadığından bahisle sanık hakkında beraat hükmü verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.