KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2020/3613 E., 2021/6155 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Eylül 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddelerine göre mahkumiyet
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... tarafından inşaat işçisi olarak getirilen ölen ...'ın, sanık ...'a ait olan evin teras katı çevre korkuluklarının yapımında sanık ... ve tanık Ömer Özder ile birlikte çalışmaya başladığı, olay tarihinde öğle saatlerinde binanın teras katında çalışırken dengesini kaybedip 5.40 metre yükseklikteki teras katından yere düşmesi sonucu vefat ettiği, ölü muayene ve otopsi sonucuna göre, "Kişinin ölümünün yüksekten düşme ile husulü mümkün künt genel beden travması, kafatası, omur kemik kırıkları ile birlikte gelişen beyin kanaması,
oluşan komplikasyonlar sonucu meydana geldiğinin, ölümü üzerine etkili başkaca bir nedenin tespit edilmediğinin" belirlendiği, kusur durumunun tespiti yönünden soruşturma aşamasında alınan 02.05.2013 tarihli bilirkişi raporu ile keşfe dayalı düzenlenen 02.03.2014 tarihli raporda, sanık ...'ın asli kusurlu, sanık ...'nın tali kusurlu olduğunun belirtildiği, mahkemece hükme esas alınan 25.06.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda ise, sanık ... ve sanık ...'ın asli kusurlu olduklarının tespiti üzerine, mahkemece sanıkların mahkumiyetlerine karar verildiği olayda;
sanık ...'ın kendisine ait evin teras katında duvar örülmesi işinde işçi çalıştırırken yapı alanlarında asgari güvenlik şartlarına uygun güvenlik tedbirlerini almadığı, yeterli dayanıklılıkta olmayan yüzeylerde çalışılmasına izin verdiği, çalışılan yerde işin güvenli şekilde yapılmasını sağlayacak uygun çalışma şartlarını oluşturmadığından asli kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamede sanık ... yönünden bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/3613, K. 2021/6155, 22 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama