Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3626 K.2023/3679

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2012 tarihli ve 2012/150 Esas, 2012/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan aynı Kanun'un 65/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2012 tarihli ve 2012/150 Esas, 2012/273 Karar sayılı kararının 29.06.2012 tarihinde kesinleşmesine müteakip, sanığın denetim süresi içinde 02.11.2012 tarihinde mala zarar verme suçunu işlediği sabit kabul edilerek Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2013 tarihli ilamı ile mahkûmiyetine hükmedilmiş, hüküm 17.06.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/436 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar açıklanarak sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan aynı Kanun'un 65/b, 5237 sayılı Kanun’un 62, 52/2-4 ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.09.2020 tarihli, 2016/52270 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın suç işleme kastının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Sanığın ... Köyü 1703 (yeni 287 ada 72) parselin maliki olduğu, söz konusu parselin 89 envanter numarası ile tescilli Hagios Demetrios Kilisesi'ne yaklaşık 30 metre mesafede olup bu yapıya cephe verdiği, söz konusu parselin ...

Köyü girişinde yolun sağında olup içerisinden orman servis yolunun geçtiği, sanığın otopark olarak işletmek amacıyla yolun kenarlarında iş makinası ile hafriyat çalışması yaptığı, bazı yerlere dolgu yaptığı, üzerine de mıcır serdiği, bu şekildeki eylemin izinsiz fiziki ve inşai müdahale niteliğinde olduğu,

söz konusu parselin İzmir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 25.09.1984 tarih 397 sayılı kararı ile belirlenen, İzmir I Nolu KTVKK'nın 27.03.1997 tarih 6758 sayılı kararı, 24.03.2004 tarih 12557 sayılı kararı ve İzmir II Nolu KTVKK'nın 28.11.2006 tarih 2580 sayılı kararı ile son şeklini alan koruma amaçlı kentsel sit alanı sınırları içerisinde kaldığı,

Koruma Yüksek Kurulunun 01.11.2007 tarih 736 sayılı ilke kararı uyarınca tescilli taşınmaz kültür varlığı parseline komşu olan veya aralarından yol geçse dahi bu parsellere cephe veren parsellerdeki her türlü inşai ve fiziki uygulama ile yeni yapılanma için koruma bölge kurulundan izin alınması gerektiği halde izin alınmadığı, böylece sanığın kentsel sit alanı sınırları içerisinde izin talebi ve verilmiş bir izin bulunmaksızın fiziki ve inşai müdahalede bulunduğu,

sanığın mahkememizin 2012/150 Esas 2012/273 Karar sayılı kararı ile 2863 sayılı Yasanın 65/b, TCK'nın 62/1, 52 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, CMK'nın 231/8 maddesi uyarınca 5 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği,

ancak sanığın denetim süresi içerisinde 02.11.2012 tarihinde işlediği kasıtlı bir suç olan mala zarar verme suçundan mahkememizin 2013/2 Esas 2013/81 Karar sayılı kararı ile mahkûm olduğu anlaşıldığından açıklanması geri bırakılan hükmün CMK'nın 231/11 (1. cümle) maddesi uyarınca açıklanmasına karar vermek gerektiği kanaat ve sonucuna varılmıştır."

2. Sanık ... tarafından, tescilli taşınmaz komşuluğunda bulunan parselde izinsiz olarak otopark alanı yapıldığının belirtilmesi üzerine Efes Müze Müdürlüğünde görevli arkeologlarca 06.03.2012 tarihinde mahallinde yapılan incelemeler sonunda, Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıkları Yüksek Kurulunun 25.09.1984 tarih ve 397 sayılı kararı ile tescilli kentsel sit alanında kalan, 89 envanter numarası ile tescilli Demetrios Kilisesi'nin komşuluğunda yer alan parselin bir bölümünün kepçe ile hafriyatı alınarak düzenlendiği, bazı bölümlerin toprak dolgu ile doldurulduğu, kepçe ile hafriyatı ve tesviyesi yapılan alana mıcır dökülerek düzenlendiği, henüz döşenmemiş karo taşlarının yığın olarak parselde durduğu tespit edilmiştir.

3. Dosya kapsamında mevcut taşınmaz kaydı incelendiğinde dava konusu parselin zeytinlik ve tarla vasfı ile kayıtlı olduğu, beyanlar hanesinde korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğuna dair 23.10.2001 tarihli şerh bulunduğu, sanık tarafından 10.04.2012 tarihinde edinildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkemece icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporlarında, tapuda tarla ve zeytinlik vasfıyla kayıtlı taşınmaz üzerinde yapılan uygulamaların izinsiz inşa ve fiziki müdahale kapsamında kaldığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

İncelenen dosyada, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının dayanağı olan bildirime konu Selçuk Asliye Ceza Mahkemesine ait 2013/2 Esas, 2013/81 Karar sayılı hükmü ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hâli ile mala zarar verme suçunu işlediğinden bahisle mahkûmiyet hükmü verildiği anlaşılmakla; hükümden sonra,

02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar" ibaresinin kanun metninden çıkarılması sebebiyle, 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçu da uzlaşma kapsamına alındığından,

yapılan Kanun değişikliği gereği sanık hakkındaki Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/2 Esas, 2013/81 karar sayılı hükmüne ilişkin olarak uyarlama yargılaması yapılması için mahkemesine bildirimde bulunulup, yapılacak yargılama ile verilecek hükmün sonucuna göre hükmün açıklanıp açıklanmayacağı hususunda bir karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Selçuk Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/436 Esas, 2015/372 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,