Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/382 K.2020/5727

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ile katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Katılanlar ... ile ...’ın gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, mahallinde ilavesi mümkün görülmekle; yine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kendisini aynı vekille temsil ettiren katılanlar yararına vekalet ücretine hükmolunurken, katılanların isimleri belirtilmeden vekalet ücretine hükmedilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün vekalet ücretine ilişkin bölümü çıkarılarak yerine;