KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2020/3986 E., 2022/3923 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri uyarınca
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü saat 20:20 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal dışında gece vakti aydınlatma bulunmayan çift çizgi ile bölünmüş yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde aynı istikamette seyir halinde olan ve kontrolsüz şekilde bölünmüş yola girerek dönüşe geçen, arka ışık donanımı bulunmadan yola çıkan ve ilk geçiş hakkını bölünmüş yolda düz seyir halinde olan sanık sürücüye vermeyen ...'ın sevk ve idaresindeki motosikletin arka kısmına çarpması sonucu sürücü ...'ın ölümüne neden olduğu, kazanın meydana gelmesinde sanığın tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;
Katılanlar vekilinin UYAP sisteminden temin edilen 26.10.2017 tarihli dilekçe ile mağduriyetlerinin giderilmiş olduğunu beyan ettiklerinin anlaşılması karşısında; suç tarihinde sabıkasız olan sanık hakkında, “katılanların zararlarının karşılanmaması” gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği hususu da dikkate alındığında, mahkemece 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmaması hususunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/3986, K. 2022/3923, 23 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama