Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4042 K.2022/3659

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık, saat 23:40 sıralarında, yönetimindeki otomobil ile olaydan bir saat sonra yapılan ölçüme göre 76 promil alkollü olarak TEM Otoyolunda seyrettiği sırada önünde, kendisi ile aynı istikamette seyretmekte olan sürücü Halil idaresindeki otomobile arkadan çarpması sonucu, sanığın aracındaki 1 yolcunun öldüğü, biri basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde, diğeri ağır 6 kemik kırığı ve orgav işlev kaybı açısından 18 ay sonra muayene edilmesi gerekecek şekilde olmak üzere 2 kişinin yaralandığı, sanığın arkadan çarptığı araçta bulunan 1 yolcunun öldüğü,

bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde, diğeri ise ağır 6 kemik kırığı ve diz altı amputasyon nedeniyle organ işlev kaybı niteliğinde yaralandığı, sanığın 24.04.2015 tarihli sorgu ifadesinde olay sırasında aracın hızının 160-170 km olduğunu belirttiği, iki kişinin ölümünden ve sanıktan şikayetçi olan iki yaralıdan sanığın tam kusurlu olarak sorumlu olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,