Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4089 K.2022/2645

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın idaresindeki motosikletle, meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, iki yönlü asfalt kaplama caddede sağ şeritte seyrederken, gidiş yönüne göre soldan sağa doğru, karşıdan karşıya geçmekte olan yayaya çarpmasıyla, yayanın öldüğü olayda,

28/12/2014 tarihli savcılık bilirkişi raporu ile aracın hızını, aracın teknik özellikleriyle, görüş, yol, hava, trafik durumunun gerektirdiği şartlara göre ve yol üzerindeki yaya geçitlerinden geçerken azaltmamak sebepleriyle, 10/06/2015 tarihli İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporunda ise sanığın seyri esnasında, görüş alanı içindeki yayanın yolun karşısına geçeceğini dikkate alarak kontrollü seyretmediğinden bahisle tali kusur atfedildiği,

Karşıya geçmek için beklemekte olan, önünden geçen taksinin hemen arkasından değil, biraz ilerlemesinden sonra yola katılan yayanın, bu esnada sanığın görüş alanında kaldığı, dolayısıyla yayanın kendi geçiş istikametine doğru yürüdüğünü görmesine karşın kontrollü seyretmeyerek ve olay anı görüntülerinden trafik akışının oldukça yoğun olduğu anlaşılan yolda, hızını görüş ve yol durumuna göre ayarlamayarak tali kusuruyla olaya sebebiyet veren sanığın taksirle öldürme suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın atılı suç bakımından kusuru bulunmadığı kabul edilmesine rağmen suçun unsurları oluşmadığından bahisle CMK'nın 223/2-a maddesi dayanak yapılmak suretiyle, uygulama maddesinin yanlış gösterilmesi,