KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2020/4202 E., 2022/4724 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 63 maddeleri gereği mahkumiyet
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna ve mevcut raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın idaresindeki kamyonetle, gündüz vakti, yerleşim yeri içinde, iki yönlü, asfalt kaplama caddede seyrederken, üç yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde, aracının ön sağ cam kısmıyla, gidiş yönüne göre sağdan ara sokaktan caddeye katılan 2002 doğumlu sürücü Hamid idaresindeki bisikletin sol yan kısmına çarpmasıyla, sanığın kavşağa yaklaşmasına karşın hızını azaltmayarak tali kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/4202, K. 2022/4724, 14 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama