Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4286 K.2022/5693

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 10:25 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, bölünmüş kuru zeminli asfalt kaplama yolda seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde seyrine göre sağında, tekerlekli pazar arabası ile bankette yürümekte olan yaya ...’e aracının sağ ön köşe taraflarından çarpması sonucu ölümüne neden olduğu, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığına ait 25.03.2016 tarihli raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde sanığın tamamen kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin müvekkilinin psikolojik rahatsızlığı ortaya çıkarılmadan karar verilmesinin bir bozma nedeni olduğuna, kararın yasaya aykırı olduğuna; katılanlar vekilinin sanığın TCK'nın 83. maddesi kapsamında yargılanması gerektiğine, tayin edilen cezaya, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen, 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "sanığın güttüğü amaç ve saik" ile (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,