Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4579 K.2022/10040

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’nin mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından, sanık ...’in beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü gece saat 01.00 sıralarında, aydınlatmalı, azami hız limitinin 120 km olduğu meskun mahal dışında, bağlantı yolunda, sanık ... sevk ve idaresindeki otomobil ile ana yola katılım amaçlı cep tabir edilen alandan ana yola kontrolsüzce çıkış yaptığı sırada, sağ şeritte seyir halinde olan sanık ...’in sevk ve idaresindeki kamyonun sağ ön köşe kısmı ile otomobilin arka sol taraf ağırlıklı olmak üzere arkasından çarptığı, otomobilin kamyonun önünden sürüklenerek yolun sağ tarafında bulunan bariyerlere çarparak durması şeklinde meydana gelen olayda iki kişinin öldüğü,

sanık ...’nin şerit değiştirmeden önce gireceği şeritte sürülen araçların emniyetle geçişini beklememesi ve doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapması nedeniyle tamamen kusurlu olduğu, sanık ...’in kusursuz olduğu anlaşılmakla,

I-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin çelişkiler giderilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna, kusur durumuna, müvekkilinin yürüme fonksiyonlarını tamamen kaybettiğine, fiziki durumu dikkate alınmadan verilen cezanın ağır olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın iki kişinin ölümünden sorumlu olduğu ve bu nedenle eyleminin TCK'nın 85/2. maddesine temas ettiği kabul edildiği halde, sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 85/2. maddesi yerine sehven TCK'nın 85/1. maddesinin yazılması,

2-TCK’nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi gerekirken Kanun maddesinin 50/6 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının (2) nolu bendinde yer alan “85/1” ibaresinin çıkarılarak yerine “85/2” yazılması, hükmün beşinci paragrafında yer alan “506” ibaresinin çıkarılarak yerine “53/6” yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;