Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4752 K.2023/2675

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2015 tarihli ve 2015/210 Esas, 2015/670 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.09.2020 tarihli, 2016/72805 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü "Her ne kadar sanık ... hakkında 2. derece arkeolojik sit alanında bulunan taşınmazda izin almaksızın fiziki ve inşai müdahalede bulunmak suretiyle 2863 sayılı yasaya muhalefet etme suçundan kamu davası açılmış ise de; ceza hukukunda cezai sorumluluğun ve eylemin şahsiliği ilkesinin geçerli olduğu, bu ilke uyarınca herkesin eylemi nedeniyle eyleminin sonucu olarak ortaya çıkan cezai sonuçtan sorumlu olduğu, somut olayda iddianameye konu ve yapı tatil zaptında belirlenen hususların sanık ile aynı taşınmaza paydaş olan tanık...'ın gerçekleştirdiği, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlemediği sabit olmakla beraatine karar vermek gerekmiştir."

2. Sanık tarafından, Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 14.10.1978 gün ve A-1362 sayılı ve Taşınmaz Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 03.07.1987 gün ve 3492 sayılı kararı ile tescilli, Muğla Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 24.10.2013 gün ve 2033 sayılı kararı ile tescilinin devamına karar verilen 2. derece arkeolojik sit alanında kalan eski adı Aydın Market yeni adı Zeytin Market olan işletmenin bulunduğu 635 parselin deniz tarafına izinsiz beton döküldüğü iddiasıyla dava açılmıştır.

3. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmeyerek, Aydın Market isimli iş yerinin yeğeni...'ın kullanımında olduğunu, taşınmazın tapuda 3 hisseli olduğunu, kullanımı konusunda aralarında fiili taksim bulunduğunu, iddianameye konu edilen betonu kendisinin dökmediğini beyan etmiştir.

4. Mahkemece icra edilen keşifte, suça konu yerin sanık tarafından kullanılmadığı, Aydın Market ve önündeki balık restoranı ile birlikte tanık ... tarafından kullanıldığı, bu işletmenin de 635 parsel içerisinde kaldığı, parselde 3 hissedarın yerlerinin belirlenebilir olduğu gözlemlenmiştir.

5. Keşif sırasında dinlenen tanık ..., Aydın Market isimli iş yerinin kendisine ait olduğunu, kanalizasyon çalışması nedeniyle iş yeri ciddi oranda hasar görünce bir kısım bölümlerini yeniletmek durumunda kaldığını beyan etmiş, tanıklar..., ... ve... da benzer mahiyetteki beyanlarında mahkeme heyetinin gösterdiği yerin tanık ... tarafından kullanıldığını ifade etmişlerdir.

GEREKÇE

Sanık savunması, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinin sabit olduğu gerekçesi ile beraat hükmü tesis edilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bodrum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.11.2015 tarihli ve 2015/210 Esas, 2015/670 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,