Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4944 K.2023/3170

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2014 tarihli 2014/463 Esas 2014/747 Karar sayılı karar ile görevsizlik kararı verilmiştir. Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2014 tarihli 2014/233 Esas 2014/361 Karar sayılı karari ile görevsizlik verilmesi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 06.04.2015 tarihli 2015/4470 Esas 2015/9480 Karar sayılı kararı ile Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiştir.

2.Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli 2015/833 Esas 2016/92 Karar sayılı kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.09.2020 havale tarihli ve 2016/134339 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri 1.Sanığın kusurlu olduğuna , mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine,

2.Re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü

"İddia, sanık savunması, müştekilerin beyanları, ölü muayene tutanağı, trafik kaza tespit tutanağı, Adli Tıp Kurumu Ankara Grup başkanlığı Trafik İhtisas Dairesinin raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, her ne kadar sanık hakkında taksirle bir kişinin ölümüne neden olmak suçundan kamu davası açılmış ise de; Adli Tıp Kurumu'nun 24/12/2015 tarih ve 2015/19599-7233 sayılı raporunda; sanığın olayda kusurunun bulunmadığının belirtildiği, Adli Tıp Kurumu raporunun dosya içeriğine ve oluşa uygun düşmesi nedeni ile mahkememizce de hükme esas alındığı, bu şekilde olayda kusuru bulunmayan sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmıştır." şeklindedir.

2.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen ölü muayene tutanağında ...'ın ... dışı trafik kazasına bağlı multi travma kafa içi kanama sonucu öldüğü tespit edilmiştir.

3.Kaza tespit tutanağında , meskun mahalde gündüz vakti bölünmüş dört şeritli caddede sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile Dumpupınar Bulvarını takiben Armada istikametine seyrei sırasında beton bariyerle bölünmüş yolun en sol şeridinde , Balgat Köprüyü geçince seyir istikametine göre sağından soluna geçen yayalar ... ve ...'a aracının sol ön kısımları ile çarpması sonucu trafik kazasının meydana geldiği,

kazanın oluşunda yayaların 70 cm yükseklikte bölünmüş yol olan Dumluğınar Bulvarının karşıya geçişini 65 metre gerilerinde bulunan Balgat Köprülü Kavşak yaya yolunu kullanmadıkları, yayalar için 70 cm beton bariyer olan orta refüjdeki fiziki engele rağmen burayı kullandıkları ve çok şeritli bölünmüş yolda en sol şeritten gelen aracın hızını ve geçme mesafesini ayarlayamadıkları , bölünmüş yoldan gelen arca geçiş önceliği vermedikleri için kusurlu oldukları , sanığın aracın hızını yol trafik durumuna göre ayarlamadığı için kusurlu bulunmuştur.

4.Ankara Trafik İhtisas Dairesi tarafından 24.12.2015 tarihinde düzenlenen raporda kusur dağılımı; "Sürücü ...'in, yönetimindeki "..." plaka sayılı otomobil ile Dumlupınar Bulvarı'nı takiben Armada yönüne sol şeritten seyri sırasında olay yerine geldiğinde, yayaların geçişini engellemek üzere 70 cm. yüksekliğinde beton bariyerle bölünmüş olan bu yolda, can güvenliğini ciddi bir şekilde tehlikeye düşürecek tarzda, araçların arasından karşıdan karşıya geçmeye çalışan yaya ...'a, aracın ön sol kısmıyla çarpması sonucu meydana gelen olayda, oluş şartlarında kazayı önleyebilmek adına alabileceği bir önlem bulunmadığından, sonuçta atfı kabil kusuru yoktur.

Yaya ..., olay yeri yolda karşıdan karşıya geçmek istediğinde, Trafik Kazası Tespit Tutanağı'nda belirtilen 65 m. gerisinde bulunan Balgat Köprülü Kavşağındaki yaya yolunu kullanması gerekirken, bu hususa riayet etmeyip, yayaların geçişini engellemek üzere 70 cm. yüksekliğinde beton bariyerle bölünmüş olan bu yolda, can güvenliğini ciddi bir şekilde tehlikeye düşürecek tarzda, araçların arasından karşıdan karşıya geçmeye çalışması sonucu, sürücü ... yönetimindeki "..." plaka sayılı otomobilin çarpmasına maruz kaldığı olaydaki; dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı davranışıyla asli kusurludur." şeklinde belirtilmiştir.

5.Sanığın savunması "Önceki savunmamı tekrar ediyorum. Olay tarihinde sevk ve idaremdeki ... plakalı aracımla işe gidiyordum, olay mahaline geldiğimde, yolun sağından sol tarafa iki bayanın geçtiğini gördüm. Aracımın hızıda 50-60 km civarındaydı. Fren yaptıysamda duramadım. Kendilerini görmemle çarpmam bir oldu. Olayda kusurum olmadığı kanaatindeyim, " şeklindedir.

6.Ölenin çocukları olan ..., ..., ..., ..., ..., ... annelerinin ölmeleri nedeniyle sanıktan şikayetçi olup davaya katılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

1.Sanığın kusurlu olduğu yönünden ;

Dosya içeriğine göre, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde gündüz vakti Dumlupınar Bulvarını takiben Armada istikametine, yayaların geçişini engellemek üzere 70 cm yüksekliğinde beton bariyerle bölünmüş dört şeritli caddede sol şeritte seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde, istikametine göre yolun sağından araçların arasından karşıdan karşıya geçmeye çalışan ve olay mahallinin 65 metre gerisinde bulunan Balgat Köprülü kavşak yaya yolunu kullanmayan yaya ...'a aracın ön sol kısmıyla çarpması sonucu öldüğü olayda, sanığın oluş şartlarında kazayı önleyebilmek adına alabileceği bir önlem bulunmadığından, mahkemece beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş, katılanlar vekilinin bu yöndeki temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Re'sen gözetilecek hususlar yönünden; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli 2015/833 Esas 2016/92 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,