Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4945 K.2023/2906

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli 2015/220 Esas 2016/140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19.09.2020 havale tarihli ve 2016/145565 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafisinin Temyiz Sebepleri 1.Eksik inceleme yapıldığına,

2.Ceza miktarının fazla olduğuna,

3.Lehe yasa hükümlerinin uygulanmamasına,

4.Re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü

Sanık ...'nın 01.07.2015 tarihinde çekici ile Konya-Ankara karayolu istikametinde ilerlediği sırada Cihanbeyli ilçesi Yeniceoba mahallesi yol ayrımını yaklaşık 3 km geçtikten sonra ...'ın kullanmış olduğu araca sol arka taraftan çarptığı, çarpmanın etkisiyle maktulün kullanmış olduğu aracın 23 metre sonra yoldan çıkarak yolun gidiş istikametine göre sağ tarafında bulunun şarampole takla atarak düştüğü, ...'ın olay yerinde öldüğü,

Cihanbeyli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan ölü muayene ve otopsi işlemlerinin ardından maktulün ölüm sebebinin " Trafik Kazası ile husulü mümkün kafa travmasına bağlı olarak kanama ile solunum ve dolaşım fonksiyonlarının durması" neticesinde gerçekleştiğinin tespit edildiği, kaza tespit tutanağı ve Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporlarında sanığın asli kusurlu olduğunun tespit edildiği,

bu haliyle sanığın Konya-Ankara yolunda seyir halinde iken müteveffanın kullanmış olduğu aracın kendisini solladıktan hemen sonra ana yolda birden durduğu ve kendisininde arkadan vurmak zorunda kaldığına ilişkin savunmasına itibar edilmeyerek sanığın taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Cihanbeyli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen ölü muayene ve otopsi tutanağında ...'ın trafik kazası ile husulü mümkün kafa travmasına bağlı olarak kanama ile solunum ve dolaşım fonksiyonlarının durması neticesinde öldüğü tespit edilmiştir.

3.Kaza tespit tutanağında , meskun mahal dışında, gündüz vakti, sanığın sevk ve idaresindeki çekici ve yarı römork ile bölünmüş eğimli karayolunda seyir halindeyken olay mahalline geldiği esnada aynı istikamete önünde seyreden ... idaresindeki otomobilin arka kısmına çarpması ve aracın gidiş istikametine göre yolun sağ kısmına yoldan çıkması neticesinde kazanın meydana geldiği, sanığın önünde giden aracın yeterli ve güvenli bir mesafeden izlememek kuralını ihlal ettiği tespit edilmiştir.

4.Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı tarafından düzenlenen 13.01.2016 tarihli raporda kusur dağılımı;

"---- Sürücü Bilal Akçan meskun mahal dışında, idaresindeki otomobil ile sağ şeritte seyir halinde olduğu bölünmüş yol üzerinde durduğu sırada, aynı yönde arkadan gelen sürücü Mustafa Yıldırım Saltık'ın aracına arkadan çarpması ile meydana gelen olayda kusursuzdur.

---- Sürücü ... meskun mahal dışında, idaresindeki çekici ile seyri sırasında geldiği olay mahalli yol bölümünde, özen ve dikkat yükümlüğüne aykırı seyri sırasında önünde seyreden sürücüyle arasına emniyetli takip mesafesi bırakmamış, önündeki sürücünün aniden durması akabinde, tedbirde gecikerek yeterli emniyetli takip mesafesi bırakmadığı önündeki araca tehlikeli biçimde yaklaşıp 15m. frenli vaziyette arkadan çarpmasıyla meydana gelen olayda KTK’nun 84/d maddesindeki kural ihlali ile asli kusurludur. " şeklinde belirlenmiştir.

5. Ölenin oğlu olan ... sanıktan şikayetçi olup davaya katılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden; 1.Eksik inceleme yapıldığı yönünden; Dosya içeriğine göre, 01.07.2015 günü saat 15:35 sıralarında, sanığın çekici ve takılı yarı römork ile bölünmüş eğimli karayolunda sağ şeritte seyri sırasında geldiği olay mahalli yol bölümünde, ön ilerisinde seyir halinde olan sürücü ... idaresindeki otomobile arkadan çarpması neticesinde asli kusurlu olarak otomobil sürücüsünün ölmesine neden olduğu olayda mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiş sanık müdafinin bu yöndeki temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Ceza miktarının fazla olduğu yönünden; Sanığın dosyada bulunan deliller kapsamında tayin olunan eylemi bakımından, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, sanığın taksirinin yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alındığında, asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında belirlenen ceza miktarı bakımından isabetsizlik görülmemiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Lehe yasa hükümlerinin uygulanmaması yönünden; Mahkemece, sanığın sosyal ve ekonomik durumuda dikkate alınarak hükmedilecek para cezasının sanık tarafından ödenmesinin zorluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler gözetilerek hakkında 5237 sayılı Kanunun 50 inci maddesinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiştir.

Olay tarihinde 57 yaşında olan sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının ertelenmesine yasal olanak bulunmadığından erteleme hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiştir.

4.Re'sen gözetilecek hususlar yönünden; a.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

b.Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken müteveffa lehine vekalet ücretine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

c.5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (4-a-b-c) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Cihanbeyli Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli 2015/220 Esas 2016/140 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasında yer alan "kullanılan ..." ibaresinin hükümden çıkarılması, hak yoksunluğuna ilişkin yedihci paragrafın hükümden çıkarılması ve hükmün ikinci fıkrasında yer alan "müteveffanın" ibaresi çıkarılarak yerine "katılanın" ibaresinin yazılmas suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,